InterviewGeorge Baker

George Baker over zijn vijf lievelingsalbums aller tijden

In 2017 gebruikte hij zijn megahit Little Green Bag nog om vijf broodjes voor een euro aan te prijzen. Nu kiest George Baker vijf albums voor in uw tasje. 

George BakerBeeld Daniel Cohen

Eind 2017 geleden beleefde het onverwoestbare Little Green Bag van George Baker Selection zijn zoveelste wedergeboorte, in een supermarktreclame: vijf broodjes voor een euro, zelf in je ‘Lidl brown bag’ te scheppen. ‘It’s so fresh, for little cash and they bake it all day’.

Daar liep Baker (echte naam: Hans Bouwens) zingend door de super: golvende zilvergrijze haren, zonnebril, de jongensachtige grijns van iemand die voor de zoveelste keer een winkelwagen vol euro’s liep te verdienen aan zijn debuutsingle uit oktober 1969.

Van het veelzijdige debuutalbum dat begin 1970 volgde, is een mooie heruitgave verschenen, met ruim een uur bonusmateriaal.

Little Green Bag was mijn bevrijding’, zegt Bouwens (75) vanuit zijn studio in Waddinxveen. ‘Ik zat in een soulband in de Zaanstreek, Soul Invention, maar toen we in 1969 George Baker Selection gingen heten, had ik nog steeds het ene rotbaantje na het andere. Toen Little Green Bag een hit werd, had ik eindelijk iets bereikt.’

Het gekke is: in de Nederlandse Top 40 reikten dertien (!) Baker-singles hoger dan Little Green Bag, dat in november 1969 piekte op de negende plaats. Maar geen van die hits werd zo’n internationale cultklassieker, zelfs Paloma Blanca uit 1975 niet.

Little Green Bag haalde in 1970 de Amerikaanse hitlijsten en schoot in 1992 naar het internationale pantheon of cool toen Quentin Tarantino het gebruikte voor de openingsscène van Reservoir Dogs. Het nummer werd nummer 1 in Japan. Het origineel stond in 1999 weer in de Top 40, aangezwengeld door een coverversie van Tom Jones.

‘Het begon met een loopje van bassist Jan Visser, à la Fever van Peggy Lee. In het liedje hoor je ongeveer alle muziek waarmee ik ben opgegroeid en waarnaar ik in die tijd luisterde: soul, rock, Italiaanse pop van Marino Marini. En country.’

1. The Byrds: Sweetheart of the Rodeo (1968)

Het zesde album van de Amerikaanse band week af van alle voorgaande omdat Gram Parsons eenmalig meedeed en de touwtjes in handen nam. Nu een klassieker, destijds haakten Byrds-fans massaal af.

‘Van country hield ik al sinds mijn tienerjaren. Als 15-jarig jochie was ik Johnny Cash-fan. In de tijd dat we Little Green Bag schreven, trad Gram Parsons toe tot The Byrds en verscheen Sweetheart of the Rodeo. Geweldig, net als The Flying Burrito Brothers en Poco. De geboorte van de countryrock.

‘Door die samenzang ben ik zeer beïnvloed. Ik was ook dol op de pedal steel van ‘Sneaky Pete’ Kleinow. Later hebben we het nummer Hickory Wind zelf gecoverd voor ons album Now! (1971).’

2. The Beatles: Abbey Road (1969)

De zwanenzang van The Beatles, al verscheen het eerder opgenomen Let It Be later. Baanbrekend meesterstuk van begin tot eind, met een B-kant die zich als één suite laat beluisteren.

‘We namen Little Green Bag op in de Soundpush-studio in Blaricum, de eerste studio in Nederland waar ze wisten hoe je popmuziek opnam. Vier sporen, lekker simpel en direct.

‘Dat jaar verscheen Abbey Road. Ik was al Beatles-liefhebber, maar Abbey Road was echt een revolutie qua sound. Opgenomen op 24 sporen! Het was haast sciencefiction, ik stond met mijn oren te klapperen.

‘Twee jaar later namen we Now! ook op 24 sporen op, zo snel gingen de ontwikkelingen. Ik was daar zeer mee bezig. Soundpush liep voorop.’

3. Jerry Lee Lewis: The Greatest Live Show On Earth (1964)

‘The Killer’ in topvorm. Bewonderenswaardig pionierswerk van producer Shelby Singleton, die her en der op het podium microfoons opstelde: zo was nooit eerder een liveopname gemaakt.

‘Ik hield in 1969 nog van Elvis Presley, Jerry Lee Lewis en Little Richard, de oude rock-’n-rollers, terwijl die zowat vergeten waren. Tijdens een auditie zong ik rock-’n-roll. Kansloos. Ze zeiden: je zingt goed, maar dat repertoire kan echt niet meer.

The Greatest Live Show On Earth van Jerry Lee Lewis is de beste rock-’n-rollconcertregistratie. Deel 1 welteverstaan. Deel 2 is niet te pruimen. Microfoons op het podium, twee sporen voor vijf muzikanten in een auditorium in Alabama.

‘Ik ontdekte Lewis toen ik 13 was via Radio Luxembourg. Whole Lotta Shakin’ Goin’ On veranderde mijn leven.’

4. Eagles: Desperado (1973)

De Eagles vóór ze een mega-act werden. ‘Gewoon’ een countryrockband, maar wel een erg goede. Slechts in één land kwam dit tweede studioalbum echt hoog in de albumlijsten te staan: in Nederland (vijfde plaats).

‘Mensen ouwehoeren altijd over Hotel California, maar ik vind Desperado het beste Eagles-album. Het is een van mijn favoriete platen ooit. De bandbezetting, de songs, de sound: beter zijn ze nooit geworden. Ik heb de titelsong nog gezongen in de De beste zangers van Nederland.

‘Wat me enorm aansprak, is dat het album over een underdog gaat: de ouder wordende desperado die alleen zijn paard nog heeft. Ik vereenzelvigde me sterk met de outcast die zijn eigen gang gaat, wat de rest daar ook van denkt. Als zoon van een Italiaan hield ik van Mario Lanza, de operazanger. Totaal uncool. Kon me niks schelen. Je hoort het terug in Little Green Bag.’

5. Neil Diamond: Hot August Night (1973)

Concerten van Neil Diamond waren iets bijzonders. Hot August Night ‘vangt’ die hoogmissfeer op plaat. Het album verkocht beter dan de acht studioplaten ervoor, ongebruikelijk voor een livealbum.

Little Green Bag is een album van een band die alle stijlen wilde verkennen. We hadden zo veel ideeën. Luister eens naar Love in the World, een van de bonustracks: duurt tien minuten, gaat alle kanten op. De studio was mijn snoepwinkel.

‘Met Neil Diamond had ik weinig affiniteit, tot ik zijn livealbum Hot August Night hoorde: die veelzijdigheid, dat rijke geluid, terwijl het grote publiek alleen een paar hits kende. Hij is altijd blijven optreden, altijd geweldig blijven zingen, maar had de critici nooit erg mee.

Girl, You’ll Be a Woman Soon is van hem. Dat liedje werd, in de uitvoering van Urge Overkill, weer cool via Pulp Fiction, een film van Quentin Tarantino. Je begrijpt: ik voel een zekere verwantschap.’

 George Baker Selection: Little Green Bag (Deluxe 50th Anniversary Edition), Universal.

Zanger George Baker in de George Baker Studio in Waddinxveen.Beeld Daniel Cohen

Hitnoteringen

Bij verschijning werd Little Green Bag een hit in Australië (plaats 15), Nieuw-Zeeland (12), Canada (16) en de Verenigde Staten: 16 in de Cashbox-hitlijst, 21 in de Billboard Hot 100. In 1992 haalde de Reservoir Dogs-soundtrack een miljoenenverkoop en werd Little Green Bag nummer 1 in Japan na gebruik in een whiskycommercial. Bakers grootste hit in Nederland, Paloma Blanca (1975), haalde in de VS plaats 26. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden