Georg Muffat: Apparatus Musico-organisticus

Het is pure feestmuziek, die niets van doen heeft met de heiligheid van de kerk

Frits van der Waa

Wat een lekker massief geronk komt er uit de zestienvoetsregisters van het orgel in de Santa Maria Assunta in Giove. In dit plaatsje in Midden-Italië is vijftien jaar geleden een barokorgel neergezet. Dat instrument heeft organist Adriano Falconi benut om de complete Apparatus Musico-organisticus van Georg Muffat op te nemen.

Muffat is een van de minder roemruchte wegbereiders voor Bach, maar vlak hem niet uit. Zijn in 1690 verschenen bundel orgelmuziek omvat naast een elftal toccata's een ciaconna, een reeks variaties en een passacaglia, waarvan op zijn minst de laatste Bach tot voorbeeld kan hebben gediend.

Falcioni zet zijn trombones, sesquialters en fluitregisters met raffinement in en vergeet de ussignoli (nachtegalen) niet. Het is pure feestmuziek, die niets van doen heeft met de heiligheid van de kerk. (Eén dingetje: Falcioni mag zijn toelichtingen niet meer laten vertalen door iemand die geen verstand heeft van de technische kanten van muziek en orgels. Semitone pitch, wat een onzin.)

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden