Gelukkig zijn we machteloos

Als een verdwaalde antilope

Verdwenen meisjes en bezorgde vrouwen die een onheilspellende ruis horen, daarmee oppert Ivo Victoria (Antwerpen, 1971) dat angst besmettelijk en vrijwel zinloos is. In zijn tweede roman Gelukkig zijn we machteloos voert hij een bijna alwetende waarnemer van het Grote Vrezen op.

In een naamloos landschap zit Oom Lex verdwaasd voor zich uit te kijken. Hij zoekt het 14-jarige meisje Billie, dat verderop 'als een vod' op de grond ligt. Wat voor ramp heeft zich hier voltrokken?

Victoria geeft zijn verhaal moeizaam prijs. Aanvankelijk is dat veelbelovend, te meer omdat hij beeldend schrijft. Oom Lex lijkt ook een boeiend personage, al horen zijn beschouwingen soms eerder in een column thuis. Zo denkt hij bij een tv-reportage over een vrouw die de mysterieuze ruis meent te horen: 'Dat is de kunst van het moderne televisie maken; je gasten en je kijkers als debielen behandelen en hun tegelijk het gevoel geven dat ze serieus genomen worden.'

Er is een tuinfeest van twee families en Lex is als huisvriend uitgenodigd, na een afwezigheid van tien jaar. Het duurt even voor je een beetje zicht krijgt op de diverse familieleden, want het draait vooral om de ongeschreven familiewetten. 'Het drama is slechts wat de mensen ervan maken. Omdat ze het nodig hebben, omdat angst hen samen houdt, misschien wel meer dan liefde doet. Angst om alleen te zijn, angst voor wat betekenisloos is.'

Er is Victoria veel aan gelegen de verbeelding te laten spreken, en dat levert fraai proza op. Maar hij lijkt te vergeten dat een verhaal vertellen meer vraagt dan een sfeer van onheil oproepen.

Als je over de helft bent, en dat wat gesuggereerd wordt is ingelost, wat kan er dan nog komen? De lezer blijft verweesd achter, 'als een verdwaalde antilope die niets vermoedend drinkt van het water waarin krokodillen zwemmen'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden