InterviewPubliek geheim

Gelukkig getrouwd, maar zonder veel passie: voor Jacques bleek betaalde seks via Hookers.nl en Kinky.nl een uitkomst

Jacques had al een paar keer zijn vrouw zijn dagboek laten lezen. Dat hij het graag anders wilde. Niet eens in de twee maanden, niet in het donker onder het dekbed, maar leuker, meer. Dat was dus nadat hij had geprobeerd met haar over het onderwerp te praten. Vergeefs. 

Beeld Elodie Lascar

En een reactie op zijn schrijven heeft hij ook nooit gekregen. ‘Of tenminste, ze zei dat ze begreep dat het voor mij een probleem was. Maar ze vertelde nooit wat zij er zelf van vond.’

Dat was het dan. Na 11 jaar en drie dochters werd het huwelijk van de 55-jarige consultant bij een groot accountantskantoor in Amsterdam nagenoeg seksloos. Hij heeft ermee geworsteld, maar besloot het uiteindelijk ergens anders te gaan zoeken.

Op Hookers.nl zag hij in 2004 een paar billen die hem bevielen. Na telefonische aanwijzingen van de eigenares en na tien minuten zoeken in de stromende regen, kwam hij doorweekt aan op het adres.

‘Ik heb tegen haar gezegd: je moet een beetje voorzichtig met me zijn, want ik heb dit nog nooit gedaan.’

Inmiddels is het prostitueebezoek routine geworden. Na wat websurfen werd hij habitué van Kinky.nl.

‘Een enorm uitgebreide site, waarop sekswerkers zichzelf presenteren met foto’s en telefoonnummers. Je kunt er al je speciale wensen aanvinken, ook al heb ik die niet echt.’

En hij blijft liever ook verschoond van plaatjes van ‘opengesperde kruisen’ die de handelswaar net iets te gretig  uitstallen.

‘Vind ik ordinair.’

Want hij wel zo prettig vindt: de persoonlijke introductietekstjes van de vakvrouwen, waarin ze vermelden wat voor type ze zijn en wat er op het repertoire staat.

‘Van Grieks en Frans tot zaken waarvan ik geen weet had. Rimmen of op zijn Russisch? Ik had er nog nooit van gehoord.’ Vervolgens belt hij om meer over ze te weten te komen. Het levert een zekere garantie op voor genoeglijk contact op seksueel én sociaal niveau.

Want je zou zo’n professionele dame moeten aanspreken in de werkelijke wereld. Hij fietst weleens door de Amsterdamse rosse buurt en dat voelt niet als de omgeving voor een ongedwongen kennismakingsgesprek. ‘Je gaat toch niet uitgebreid koekeloeren van: Goh, die daar lijkt me wel aardig. Online kun je er tenminste nog achter komen of iemand ook een beetje leuke tekst heeft.’

En als hij dan een dame tegen het lijf loopt met wie het goed zit, zoekt hij niet verder. De laatste 5 jaar heeft hij het met maar twee vrouwen gedaan. Beiden parttime werkers. Soms bij ze thuis, soms in een hotel.

‘Amy doet het naast haar vaste baan, eenmaal per week en alleen voor vaste klanten.’

De laatste keer dat hij haar privé zag, hebben ze foto’s van elkaars kinderen bekeken. Een keer, nadat ze een tijdlang van de radar was verdwenen, heeft hij tegen haar gezegd: ‘Als je ooit besluit ermee te stoppen, laat het me dan alsjeblieft weten. Ik wil je kunnen bedanken voor de leuke tijd.’

Bosje bloemen?

‘Bij wijze van spreken.’

En dan is er nog Bernadette. Maar die kwam eigenlijk omdat Amy even niet in beeld was.

‘De eerste keer was ik hoteldebotel. Een vrouw zo waanzinnig mooi, dat je er onzeker van wordt.’

Noem het  verliefdheid. Hij stuurt haar cadeautjes als ze jarig is. Zij stuurt appjes met hartjes en laat zich uitgebreid beffen door haar betalende bewonderaar.

‘Het is gek. Je weet dat ze meerdere klanten heeft, met wie ze misschien net zo lief is,  maar als je de online reviews van andere mannen leest, is dat nog best confronterend. Soms vervelend ook. Er stond een keer: ‘Leuk hoor, ik betaal 150 euro per uur en ze kletst de halve tijd vol.’

Een tikje verontwaardigd: ‘Ik vind het juist hartstikke leuk dat ze ook zit te kletsen.’

De gezelligheid, de verliefdheid, de vertrouwdheid; het lijkt alsof hij er betaalde vriendinnen op na houdt.

Jacques: ‘Nee nee, ik kan het heel goed op zijn plek houden. Ik ben verliefd op de seks, op het lijf en op het flirten; niet op het karakter. Ik ben bewust op zoek gegaan naar een zakelijke seksrelatie met wederzijds respect. We vertrouwen elkaar en doen geen van beiden dingen die we niet leuk vinden.’

Al slaat weleens de twijfel toe over de aard van de relaties. Bernadette heeft hem een keer een app gestuurd dat ze meer wil, als ze haar leven wat meer op orde heeft. Hij heeft er niet op gereageerd.

‘Tja, ik weet natuurlijk niet of ze me daadwerkelijk leuk vindt of dat ze een zo goed mogelijke klantrelatie probeert te onderhouden. Maar dat is prima. Ik accepteer dat ik dat niet weet en ook nooit zal weten.’

Hij voelt zich in balans, nu. Amy ziet hij eens in de drie maanden, Bernadette eens per maand. Ook al heeft hij weleens twee maanden radiostilte in acht genomen.

Waarom?

Hij aarzelt. ‘Ik dacht op een gegeven moment: ik zal toch niet op mijn 65ste nog naar de hoeren gaan? Ik zorg goed voor mijn lijf, maar als ik het gevoel zou hebben: ik ben oud, ik heb onderkinnen, een buikje, hangborsten… ik weet het niet. Ik vind het een naar idee dat iemand met weerzin seks met me zou hebben. Dat heeft ook te maken met wat speelt tussen mij en mijn vrouw. Die enkele keer dat ze met me vrijt, vraag ik me af: vindt ze het nou echt leuk of wil ze me een plezier doen?’

Hij voelt zich bezwaard omdat hij een geheim met zich meedraagt. Maar schuldig? Nee, nooit schuldig. Hij heeft niet het idee dat hij vreemdgaat. ‘Vreemdgaan betekent, voor mij, toch een soort emotionele binding aangaan met een ander, met een vriendin. Dat heb en wil ik niet. Ik wil geen tijd en energie steken in een emotioneel avontuur, in een relatie naast mijn relatie. Waarom zou ik? Ik heb een goed huwelijk. Ik houd van mijn vrouw.’

Seks en internet

Onder de noemer ‘Publiek geheim’ onderzoekt V de invloed van internet op onze beleving van seks. Dit is het twaalfde van dertien interviews over het onderwerp. Ook houden we een enquête in samenwerking met onderzoeksbureau Ipsos en wordt met theatergezelschap Mugmetdegoudentand en theater Bellevue een voorstelling gemaakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden