Gelukkig de kunstenaar die een motief ontdekt

Gelukkig de kunstenaar die een motief ontdekt. Of het nu honden zijn of bloemen. Ze vormen steevast het beginpunt voor een ontdekkingstocht naar stijlen en sferen.

Jonah Falke, Dog (2016).

Een kunstopleiding doen, een aardige band in elkaar zetten (Villa Zeno), zowel platteland als stad omarmen én een bovenlip à la Billy Idol kunnen produceren: ziedaar de jonge kunstenaar Jonah Falke (1991), wandelend jongensboek. O ja, hij schreef ook een roman, Bontebrug. 'Schrijven is kotsen in een vergiet', zei hij vorig jaar september tegen Het Parool. Bam.

Maar dan die schilderijen bij Galerie Bart, Falkes eerste solotentoonstelling. Geen rock-'n-roll te bekennen, alleen schildersconcentratie en dito twijfel. Falke schildert honden en gezichten en gebruikt daarbij geen foto's. Hij zoekt vorm. Bij de honden, in hun houterige bouw verwant aan die van schilder-schrijfster Charlotte Mutsaers, is duidelijk dat 'de hond' niet zozeer een mensenvriend is als wel een trouw motief. Anatomie of karakter doen niet ter zake, hoe een silhouet afsteekt tegen een tweekleurige achtergrond wel. Of hoe een vorm een slagschaduw produceert, of van bovenaf gezien in een blauw vlak oplost als in water - de hond haalt het beste in deze schilder naar boven. 'Het gezicht' niet trouwens, daar is het een en al geworstel en gesmeer, huid lijkt op vieze klei, ogen zwemmen maar een beetje rond. Maar ha: als het wel lukt, lijkt een gezicht op een hondenkop.

Dogs & Faces, Jonah Falke, Galerie Bart, Amsterdam, t/m 22/4.

À la Solidarité, Damien Cadio, Galerie Gerhard Hofland Amsterdam, t/m 15/4.

De iets oudere Franse schilder Damien Cadio (1975), ook een eerste solo in Nederland (bij galerie Gerhard Hofland), heeft zich na een oeuvre vol ingeflitste, suspensescènes (een paard doemt op uit het donker) nu tot de bloemen gekeerd. Bloemstillevens! Om maar eens het motief der motieven te noemen. Deze boeketten zijn te groot (bijna 2 meter) om te decoreren en te beschadigd om te behagen. Er druipt zwarte verf of teer vanaf of ze zijn eenvoudigweg in een donkere hoek gekwakt - bloemen als middel om zwart-in-zwart te onderzoeken, ook mooi. De lange literaire titels waren niet eens nodig geweest. Gelukkig de kunstenaar die een motief ontdekt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden