Geijkt gezoef en geblieb na intense improvisatie van muzikale kameleon

De titel van een van zijn composities, Chameleon, zou op hemzelf kunnen slaan. Herbie Hancocks muziek verandert steeds van kleur, de man kan veel en wil ook veel....

Frank van Herk

De 68-jarige Hancock maakte zich er in elk geval niet makkelijk van af. Dinsdag in het Rotterdamse Lantaren/Venster begon hij het ruim tweeënhalf uur durende concert energiek met Actual Proof, uit zijn Head Hunters-tijd in de jaren zeventig, een lekkere lap funk, heet opgediend en zonder veel poespas voorzien van levendige solo’s. Trompettist Terence Blanchard schitterde, zoals hij de hele avond zou doen, en Hancock zelf liet horen nog altijd een groot pianist te zijn.

Dat deed hij vooral ook in het lange Seventeens van gitarist Lionel Loueke uit Benin, een razend moeilijk stuk Afrikaanse polyritmiek. Hancocks intens tweehandige improvisatie mondde uit in een overdonderende climax.

Helaas bleek er naast een mooie vleugel ook een keyboard op het podium te staan, en het blijft verbazend dat die peperdure apparaten nog altijd zo goedkoop kunnen klinken. Hancocks benadering van elektronica is lang niet zo creatief en fantasievol als die van wijlen Joe Zawinul, en blijft vaak steken in het geijkte gezoef en gebliep.

Loueke en mondharmonicaspeler Grégoire Maret hadden allebei vrij veel tijd nodig om hun verhaal te vertellen, de gitarist had zichzelf vooral in zijn solonummers – met kunstmatig gedubbelde zang – wat meer kunnen redigeren. Hun duetten waren een stuk puntiger en aanstekelijker. De verstilde solo-piano-improvisatie van de leider kon echter niet lang genoeg duren, de klankschoonheid en melodische weelderigheid legden een ademloze stilte over de zaal. Daarna barstte de vrolijkheid weer los met een uitstekende uitvoering van een van Hancocks meest beklijvende composities, Cantaloupe Island, met een minimum aan effecten. Gewoon lekker spelen, zo was de band op zijn best.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden