Gedurfde rollen leveren weinig op

CHLOE..

* * *

Regie Atom Egoyan.Met Julianne Moore, Amanda Seyfried, Liam Neeson. In 39 zalen

Chloe is als een droom, zo vertelt ze zelf in de openingsscène van Chloe. Ze zegt precies wat je wilt dat ze zegt, raakt plekjes die al jaren verwaarloosd waren. Ze plooit zich naar al je wensen en verlangens, ook die waarvan je niet eens wist dat je ze had. Dat maakt haar zo’n uitstekende prostituee voor de welgestelde, veeleisende man.

Het maakt haar ook ideaal voor de test waaraan Catherine haar echtgenoot wil onderwerpen.

Ze huurt het meisje in om hem te verleiden – eens zien of hun jarenlange huwelijk bestand is tegen jong vrouwelijk schoon – maar deze onzekerheid stuurt haar naar gevaarlijk terrein.

Het is de eerste keer dat Atom Egoyan een film maakt die hij niet zelf heeft geschreven. Scenariste Erin Cressida Wilson (Secretary) bewerkte zelfs een andere film, het Franse Nathalie (2003) van Anne Fontaine. Maar wat het script voor hem aantrekkelijk maakte, moge duidelijk zijn. Ook hier de broeierige begeerte, de miscommunicatie, het voyeurisme, en de spelletjes die zijn oeuvre kenmerkt.

De sterrencast die de Canadees-Armeense filmmaker tot zijn beschikking kreeg, wil ver voor hem gaan. Hoewel Liam Neeson overtuigend is, speelt hij slechts een bijrol: alles draait immers om die twee vrouwen, om Amanda Seyfried en Julianne Moore. Seyfried zweeft ergens tussen vakkundige femme fatale en een meisje dat net met haar seksuele macht leert spelen – zelfs haar roodgelakte nagels kunnen even goed verleidelijk als kinderlijk zijn.

Maar het is vooral Moore die indruk maakt als de oudere gynaecologe die in de praktijk uitlegt dat er niets mysterieus aan seks is, maar verzandt in de spelletjes eromheen. Die maar niet kan stoppen haar eigen lijf, haar handen te vergelijken met die van Chloe. Die zegt te walgen, maar stiekem geniet van de verhalen die de callgirl vertelt over de escapades met haar man. Er door opbloeit, zelfs.

Het zijn gedurfde rollen die ze spelen, Seyfried en Moore, en ze doen het met overgave, maar wat levert hun lef hen uiteindelijk op? Te weinig. Egoyans erotische thriller is lang opwindend, versterkt door de droomplekken en moderne locaties, die bij hem constant tot gluren uitnodigen.

Waar het uiteindelijk allemaal heen gaat, laat zich echter vrij snel raden. Voortdurend balanceert Egoyan op de grens tussen een banale b-film, Hitchcock en Fatal Attraction tot het einde de film definitief laat ontsporen. Het laat de mooi opgebouwde erotiek als een zeepbel uiteenspatten.

Floortje Smit

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden