Gedreven journalist en 'zeldzaam lieve man'

Als jonge wielerverslaggever was Theo Klein een keer bij een koers in Brabant. Hij zag dat sommige renners in de remmen knepen tijdens de sprint. 'Dat is toch vreemd', zei hij tegen een collega-verslaggever. 'Dat doen ze altijd. Daar schrijven we niet meer over', antwoordde die. 'Jij bent niet geschikt voor je werk', repliceerde Theo Klein.

null Beeld
Beeld

Klein was 25 jaar een gedreven journalist bij de Volkskrant. Drie keer werd hij getroffen door een hartaanval, waardoor zijn gezondheid zo broos werd dat hij in 2002 met zijn werk moest stoppen. Hij overleed dinsdag. In de laatste week was zijn situatie zo verslechterd dat hij zichzelf niet meer met ondersteunende apparatuur in leven wilde houden. In december was hij 70 jaar geworden.

Klein was geen ideologische bevlogen journalist. Noch had hij intellectuele pretenties. Hij combineerde nuchterheid en zakelijkheid met een charme en werklust. Het was moeilijk ruzie met hem te krijgen, maar hij had een broertje dood aan lapzwansen. En af en toe kon hij koppig zijn.

Jan Tromp was jarenlang zijn collega in Den Haag. Hij noemt Klein een 'zeldzaam lieve man'. Maar ook heel slim: 'Hij kon mensen van onderaf aankijken met een blik van: 'Ik heb je door'. Je merkte dat hij als sportverslaggever was begonnen. Doelgericht. Hij werd niet gehinderd door een mening, zoals zoveel journalisten. Zeker niet vooraf.'

De atleet

Theo Klein werd geboren in Utrecht, de stad van Anton Geesink. Hij ging naar de HBS, maar was op zijn 12de al zo gegrepen door judo dat die school niets werd. Hij bleek een groot talent. Geesink regelde een judostage aan de beroemde Tenri Universiteit in Japan om 'ook de geest van de sport te leren begrijpen'.

In 1963 ging hij daar naartoe - aangemonsterd op een vrachtschip waar hij als lichtmatroos zijn eigen reis moest betalen. Bij landenwedstrijden maakte hij deel uit van het team met Geesink en Wim Ruska. In 1966 werd hij Nederlands kampioen in de categorie tot 63 kilo en haalde hij brons op het Europese Kampioenschap.

Een jaar later stopte hij abrupt met de sport. Geen zin meer. In die tijd had hij voor het Utrechts Nieuwsblad al enkele stukken over judo geschreven en wilde verder in de sportjournalistiek. Via De Stem kwam hij in 1969 terecht bij het Haarlems Dagblad. Hoogtepunt was zijn verslag van de Rumble in the Jungle - het legendarische boksgevecht tussen Mohammed Ali en George Foreman in het toenmalige Zaïre.

De journalist

Na enige tijd had hij sport wel gezien en werkte zelfs - 'een grote vergissing' - drie dagen voor Story totdat hij verslaggever in Den Haag kon worden voor het Haarlems Dagblad en de GPD. In 1979 werd hij aangenomen door de Volkskrant. Vanaf 1986 zou hij vier jaar lang chef van de Haagse redactie zijn. Tekenend voor Theo Klein was dat hij in de jaren tachtig juist besloot op accordeonles te gaan, een instrument waarvoor de kunstelite bij de Volkskrant-neus ophaalde.

In 1990 werd Klein algemeen verslaggever in Amsterdam. Hij maakte tijdens de eerste golfoorlog deel uit van de toenmalige 'oorlogsdesk'. Ook daar toonde hij zijn koppigheid. Toen hij in Saoedi-Arabië landde en werd verzocht meteen een stuk te sturen, weigerde hij. 'Ik weet nog niets behalve dat ik rookpluimen zie.'

Na zijn hartinfarct in 1996 moest hij een stapje terugdoen, maar zette hij wel een onderzoeksredactie op. Daarnaast was hij enkele jaren ombudsman en deed hij onderzoek doen naar de verslaggeving over Srebenica.

Theo Klein. Beeld
Theo Klein.Beeld

Lokaal actief

Nadat hij niet meer bij de Volkskrant kon werken, bleef hij lokaal actief: onder meer bij radio De Branding in Heemstede, als gemeenteraadsverslaggever voor Heemstede bij zijn geliefde Haarlems Dagblad. Ook was hij als vrijwilliger actief bij museum De Cruquius. Vorig jaar werd hij daarvoor nog koninklijk onderscheiden.

Theo trouwde twee keer. Met zijn eerste vrouw Joke van der Ven, die jong overleed, had hij een dochter. Hij hertrouwde met Margreet Vermeulen - verslaggeefster op de wetenschapsredactie bij deze krant - met wie hij ook een dochter heeft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden