Kort en goed (of niet) De geliefden van Allerheiligen

Gebundelde drama in de Ardennen (vier sterren)

Parijs was lange tijd de ultieme Europese bestemming voor Latijns-Amerikaanse schrijvers. Ook Juan Gabriel Vásquez (Colombia, 1973) pakte eind jaren negentig zijn koffers en toog naar de Franse hoofdstad. Hij had twee romans op zijn naam staan en wist niet hoe het nu verder moest met zijn schrijverschap. Al snel ruilde hij Parijs in voor de Belgische Ardennen, waar hij bijna een jaar lang inwoonde bij een ouder echtpaar en dingen deed die hij nooit eerder had gedaan: jagen, paarden verzorgen.

Later typeerde hij deze periode in de luwte als ‘waarschijnlijk het belangrijkste jaar van mijn leven als schrijver’. Hij wilde zichzelf opnieuw uitvinden. Dat lukte, en niet zo’n beetje ook. Met romans als De informanten, De geheime geschiedenis van Costaguana en Het geluid van vallende dingen werd hij een van de belangrijkste Latijns-Amerikaanse schrijvers van zijn generatie.

Opvallend genoeg was het eerste boek dat Vásquez na zijn Belgische periode schreef geen roman, maar een verhalenbundel. In de fraaie vertaling van Brigitte Coopmans herkennen we de verleidelijke volzinnen waarmee Vásquez later ook zijn romans zou gaan plaveien. Maar de brede historische context – een andere constante in zijn werk – schittert in De geliefden van Allerheiligen door afwezigheid Dit zijn geen grote verhalen over politieke moorden en drugsgeweld in Colombia, maar mooie miniatuurtjes die zich afspelen in de Belgische Ardennen. Ze gaan vrijwel allemaal over sleutelmomenten in relaties die mank lopen, die onderuitgaan of van meet af aan geen schijn van kans hebben. In ‘De huisgenoot’ doet de zelfmoord van een huisvriend het spook van het overspel weer waren door het huwelijk van een stel op leeftijd. In ‘De terugkeer’ vermoordt een vrouw de aanstaande man van haar zus omdat hij een einde dreigt te maken aan de gekoesterde orde van haar kleine bestaan. In ‘Het leven op het eiland Grimsey’ mondt de kortstondige relatie tussen een man die op weg is naar een nieuw leven en een vrouw die haar dochter heeft verloren uit in een zelfmoord.

Aan drama’s geen gebrek. En toch zijn deze verhalen gespeend van dramatiek. Vásquez geeft alle gebeurtenissen – groot en klein – een plaats in hetzelfde web, waarin de dingen gaan zoals ze gaan. Mede daardoor heeft de bundel een toon van droefgeestige berusting die je bijblijft.

Juan Gabriel Vásquez: De geliefden van Allerheiligen
Uit het Spaans vertaald door Brigitte Coopmans.
Signatuur; 187 pagina’s; € 19,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.