Geboren verliezers

Iedereen overhoop schieten als de ellende te groot wordt

Ik vraag me af en toe af waar het met dit land naartoe moet. Het lijkt een trend te worden in Amerika: je maakt een zooitje van je leven en vervolgens haal je winst uit de ellende die je zelf veroorzaakt hebt. Weet je nog wat Monica Lewinsky deed na dat gedoe met Clinton? Ze ging tasjes verkopen. En het werkte ook nog. Wat bezielt een zichzelf respecterende vrouw om zoiets te kopen? Wat zeg je tegen je man als je ermee thuiskomt? 'Hi, lieverd, ik heb een tasje gekocht van dat meisje dat de president heeft gepijpt. Is het niet enig?'

Een uitspraak uit de mond van Sean Withers, een zwarte, psychopathische drugsdealer die liters potentieverhogende Yohimbe-thee drinkt, wat vreemde bijwerkingen geeft. Die in het nauw gedreven wordt als een andere gangster op zijn werkgebied aast, en zich dan een uitspraak herinnert van Jack Nicholson in The Departed: als je ellende te groot wordt, aarzel niet en schiet iedereen in de kamer overhoop , zodat je zeker weet dat niemand je meer kan verlinken. Daarbij houdt Seans vriendin het meest van haar - in een designjasje gestoken - Jack Russell, die een prostaatprobleem heeft.

Dit lijkt allemaal heel grappig, maar het neemt niets weg van het feit dat de buurten waarin een dergelijke crimineel meedogenloos met zijn handel toeslaat worden bevolkt door jongeren die niet zelden dealen omdat het de enige manier lijkt die genoeg geld oplevert. Elvin Post heeft dat gegeven in zijn derde thriller, Geboren verliezers, fijngevoelig en onsentimenteel verwerkt.

Het verhaal begint in New York, op het stomende trottoir van 6th Avenue, hoek 8th Street - het is de heetste dag van de zomer. Romeo Easley, zwart, 21 jaar, wordt verliefd op de vrouw die twee nummers van Marie Claire koopt van zijn tafel met tweedehands tijdschriften. Zijn huidige baas, Vernon, bij wie hij vroeger wel eens een tweedehands boek kocht, bood hem deze plaats aan ter vervanging van zijn luizige baan als uitkijker van een drugsdealer.

In een stijl die aanvankelijk nog relaxter lijkt dan in zijn vorige boeken ontvouwen personages en gebeurtenissen zich. Maar de addertjes bewegen zich steeds zichtbaarder onder het gras. De goed gedoseerde humor blijft tot het eind toe werken, maar losjes aangedragen feiten over de hoofdpersonages en hun entourage dienen steeds meer realistische speldeprikken toe. Levens kruisen elkaar op een vaak fatale wijze, dromen worden verpletterd, maar op de achtergrond blijft er onophoudelijk een greintje hoop voor sommige losers. 'If I can't love you tonight (drie keer) / Maybe tomorrow', zingt Willy DeVille.

In Geboren verliezers wordt er veel verloren, maar het verhaal wordt bijna nonchalant uitgetild boven another sad story. Russells uitspraak: 'Je moet je er gewoon bij neerleggen dat sommige dingen in het leven zwaar klote zijn en accepteren dat het niet anders is', wordt weersproken door Tom Petty & The Heartbreakers: 'Even the losers get lucky sometimes.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden