Games: Knife of Dunwall is een hoogstandje in een meesterwerk

Dishonored was voor velen de game van 2012. Hoe brei je als ontwikkelaar nieuwe verhalen aan zo'n prestatie vast?

Een mijn met afstandsbediening in Dishonored DLC-hoofdstuk Knife of Dunwall.Beeld Bethesda

Dít maakt games anders dan andere kunstvormen. A.F.Th. van der Heijden kan moeilijk met een boekje van 30 pagina's aankomen met een nieuw hoofdstuk voor Tonio. Paul Verhoeven komt de bioscoop niet in met een kwartier extra Zwartboek. Van Armando verwacht het Stedelijk Museum een nieuw werk, niet een stukje dat ze onder zijn Fahne uit 1981 kunnen plakken.

De makers van computerspellen kunnen dat wel. Van een beetje game verschijnt na het verstrijken van de tijd een uitbreiding, in de vorm van nieuwe omgevingen of slagvelden die tot exploratie uitnodigen, of nieuwe verhaallijnen die het originele plot oprekken of een heel andere weg inslaan.

Knife of Dunwall is zo'n nieuw zijpad (als downloadable content) in de briljante vertelling die we kennen als Dishonored, de met prijzen overladen verrassing van 2012.

In het origineel speelden we Corvo Attano, die de moord in de schoenen geschoven krijgt van de keizerin die hij als lijfwacht moest beschermen. In de uitbreiding zijn we de man die de daad beging die Corvo in het verderf stortte en een van de doelwitten waarin de speler in de game op jaagde.

In de uitbreiding heeft de moordenaar, Daud, wroeging gekregen. Ook hij krijgt een kans tot verlossing van The Outsider, de mysterieuze vreemdeling die Corvo uit de gevangenis liet ontsnappen en in een engel der wrake veranderde. Daud moet op zoek naar een al even mysterieuze vrouw, waarvan hij alleen de naam kent: Delilah (ken uw bijbelse verwijzingen).

Het decor van de uitbreiding is hetzelfde, de smerige vervallen, post-industriële stad Dunwall. Er zijn nieuwe, opmerkelijke locaties zoals The Rothwild Slaughterhouse, een slachthuis voor walvissen. Maar er zijn ook tal van plekken en decorstukken gerecycled.

Storend is dat niet, en ter compensatie heeft de protagonist een stem gekregen. Corvo moest die ontberen; acteur Michael Madsen mag zijn rol als stemacteur voor Daud prolongeren.

Daud heeft een deel van de gaven van Corvo meegekregen, aangevuld met nieuwe, boeiende krachten. Ze variëren van heel aards, zoals bommen die vijanden verdoven en een kleine handboog, verborgen in een mouw, tot het vermogen om medemoordenaars uit het niets op te roepen, die tegenstanders van de wijs brengen of om zeep helpen.

De moeilijkheidsgraad ligt een tikkeltje hoger dan in Dishonored. Op sommige delen in het verhaal zit er niks anders op dan alsmaar fouten te maken tot je de juiste weg of wijze ontdekt.

Knife of Dunwall is een uitbreiding die recht doet aan het geniale van de orginele game en ook nog eens pas het eerste deel van een kunststukje binnen een kunststuk. Het tweede deel van het vervolg, The Brigmore Witches, verschijnt later dit jaar.

A.F.Th., Paul en Armando: doe dat maar eens na.

Dishonored Knife of Dunwall (Arkane Studios / Bethesda)
Uitgebracht voor Windows, Xbox 360 en PlayStation 3
Geschikt bevonden voor 18 jaar en ouder

Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Beeld Bethesda
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden