Review

Games: een vliegenmepper op Mars

De hoofdrol in Red Faction: Armageddon is niet weggelegd voor de belangrijkste personage in dit futuristische computerspel. Darius Mason is een man van twaalf uit een dozijn. De hoofdrolspeler is... een magneetwapen.

Ongenode gast met horentjes en ochtendhumeur valt met de deur in huis in Red Faction: Armageddon. (Beeld Volition)

Met dit massavernietigingswapen kun je twee tegenstanders of objecten tegen elkaar laten knallen. Met het eerste schot selecteer je een doelwit; het tweede laat een voorwerp of een vijand met denderend geraas daar op botsen.

Hoe vermakelijk het magneetwapen ook is, het feit dat we meer lol beleven aan een instrument dat dood en verderf zaait in plaats van de man die het bedient zegt veel over Red Faction: Armageddon. Er zitten best wel vermakelijke elementen in de game, maar we missen een kapstok - een plot en een persoonlijkheid - die ons motiveert om door te blijven speuren en schieten.

Red Faction: Armageddon speelt zich af op Mars, in de 22ste eeuw, als de mensheid zijn toevlucht heeft gezocht op de rode planeet omdat we de aarde volledig hebben afgeragd. In deze ruimtekolonie zijn de kolonisten én onderling slaags geraakt én op de vuist gegaan met buitenaardse wezens die ook een oogje hadden laten vallen op de mineralenrijkdom van Mars.

De goeden, protagonist Darius Mason incluis (een generieke Vin Diesel-kloon), zijn ondergronds gegaan - letterlijk, omdat een psychopaat het systeem voor kunstmatige zuurstof heeft verwoest. Ondergronds begaat Mason een noodlottige vergissing: onbedoeld zet hij de sluizen open voor een moordzuchtige zwerm ruimte-insecten. Dit armageddon krioelt en kriebelt.

Alle daarop volgende hoofdstukken is de speler een soort eenmans-Rentokill.

Red Faction: Armageddon wekt de indruk dat ontwikkelaar Volition op den duur door zijn budget is heen geraakt en zaken is gaan recyclen - helaas niet uit de geslaagde voorloper (Red Faction: Guerrilla) maar uit Armageddon zelf. Er zit weinig variatie in de claustrofobische krochten waardoor we ons moeten werken en ook weinig variatie in het gespuis dat we moeten verdelgen. Met vijf, zes soorten griezels hebben we het wel zo'n beetje gehad.

In Armageddon valt wel veel te slopen - elk decorstuk kan aan diggelen. Gelukkig valt er ook altijd weer wat op te bouwen. De brug die je vernietigt om je een horde engerds van het lijf te houden, is ook weer in elkaar te zetten als je een moment later bedenkt dat je aan de andere kant van kloof moet wezen.

Behalve het magneetpistool heeft Marius naast conventioneler schiettuig de beschikking over een forse hamer waar slopers hun vingers zouden van aflikken. Een andere favoriet futuristisch strijdinstrument laat gebouwen smelten als plastic.

Al dat slopen en schieten kan de game niet echt redden. Ook THQ is tot die slotsom gekomen. Deze week werd bekend dat de uitgever wegens tegenvallende verkopen de stekker trekt uit het merk Red Faction, nog geen twee maanden nadat Red Faction: Armageddon op de markt verscheen. Jammer voor een reeks die in 2001 al veelbelovend begon.

Darius Mason kan dus naar het UWV. Maar dat magneetwapen, kan THQ dat niet op Marktplaats zetten?

Red Faction: Armageddon (Volition / THQ)
Uitgebracht voor Windows, Xbox 360, PlayStation
Geschikt bevonden voor 18 jaar en ouder

Het ongeluk zit in een klein, slecht belicht hoekje.
Darius' handschoen komt vast niet van Sorbo. (Beeld Volition)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden