Review

Games: een tank op pootjes (niet) besturen met gebaren

In 2082 zijn de Verenigde Staten militair zo verzwakt dat ze bezet zijn door troepen van de Verenigde Naties. Geen wonder, als je ziet met wat voor materieel de Amerikanen moeten vechten in het computerspel Steel Battalion: Heavy Armor.

Vertical Tanks in actie in de derde Steel Battalion. Beeld FOR SOFTWARE

Het zijn imposante bouwsels, de Vertical Tanks (VT) oftewel tanks op pootjes, waarmee het leger van de VS vanuit Mexico het Amerikaanse grondgebied probeert te ontdoen van het internationale gespuis. Maar een VT laat zich net zo makkelijk besturen als een natte krant. Geen enkel commando dat we aan de stalen reuzen geven wordt zonder haperen uitgevoerd.

'Sitting ducks' zijn we, zoals de Britten dat zo eloquent uitdrukken: een prooi die erom vraagt een kogel door zijn donder te krijgen.

Steel Battalion: Heavy Armor legt wel uit waarom de Amerikaanse strijdkrachten van het nu sterkste leger ter wereld in zeven decennia tot zo'n slapjanus is verworden. Op aarde waart een bacterie rond die microchips opvreet, dus van digitale bijstand is geen sprake. In de game staan we in de schoenen van ene Winfield Powers, een afgezwaaide militair die de wapens weer opneemt omdat de VN-soldaten zijn gezin hebben uitgemoord.

Afgaande over hoe moeilijk een VT zich laat bedienen is Powers kennelijk al een hele poos met pensioen.

Knoppenvrees
Met Steel Battalion: Heavy Armor is iets geks aan de hand. Het is de derde in een reeks die in 2003 voor het eerst op de markt kwam voor de originele Xbox. Steel Battalion was een witte raaf: het maakte gebruik van een eigen besturingspaneel, die bestond uit wel veertig knoppen, twee stuurknuppels en twee voetpedalen. Een game derhalve voor de hardcore gamer.

De makers van de eerste twee afleveringen besloten voor Heavy Armor gebruik te maken van Kinect, de gebarensensor van de Xbox 360. Kinect is een fascinerende technologie, bedoeld om speler met knoppenvrees (de Xbox 360-controller heeft er veertien) toch te laten gamen. Kinect werkt op brede, globale gebaren - je hoeft niet heel nauwkeurig te bewegen om dingen gedaan te krijgen.

In Heavy Armor kan een handgebaar tot tal van consequenties leiden - en meestal niet de reactie waar je dringend op zit te wachten. Als je VT bijvoorbeeld na een voltreffer in de hens vliegt, vult de cockpit zich met rook. Je moet dan beide handen naar voren steken om in 'cockpitmodus' te komen, je rechterhand naar boven doen en naar links zwaaien om een paneel te openen, je rechterhand vooruit bewegen om een hendel te omklemmen en je hand naar beneden brengen om daarmee een ventilator aan te zetten.

Tegen de tijd dat wij wild gebarend de ventilator aankregen, was het meestal al te laat voor Winfield Powers en zijn maten.

Een handleiding die we voor het spel kregen toegestuurd, telde elf pagina's. Dat is an sich niet veel, maar daaruit bleek dat er inderdaad nogal wat gebaren te zijn die eender lijken en toch verschillende consequenties hebben.

Het is jammer van de bediening, want er zijn genoeg elementen die Steel Battalion: Heavy Armor interessant maken. Overigens weer niet de dialogen in het spel, die voornamelijk uit geschreeuwde vierlettervloeken bestaan. Maar de claustrofobische sfeer in de tanks is goed weergegeven.

Waarschijnlijk zullen alleen de hele fanatieke gamers plezier beleven aan Steel Battalion: Heavy Armor. Tegen de tijd dat ze de besturing onder de knie hebben, zal prins Willem-Alexander niet meer op de Nederlandse postzegel staan - maar de kleinzoon van Ban Ki-moon.

Steel Battalion: Heavy Armor (For Software/Capcom)
Uitgebracht voor Xbox 360 (Kinect vereist)
Geschikt bevonden voor 18 jaar en ouder

Het uitzinnige besturingspaneel van de originele Steel Battalion-games...
... en anno 2012 met Kinect
Kameraadschappelijk gebaar in een benauwde ruimte.
Een van de weinige dialogen zonder f**k.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.