gamerecensie

Games: Dark Souls II scheidt de echte kerels van de watjes

Dark Souls II is een digitale uiting van sadomasochisme, met de gamer op de pijnbank van ontwikkelaar From Software.

Een afdaling de duisternis in, in Dark Souls II Beeld From Software

Vergeet alle sluiproutes, vluchtwegen, tips, trucs, handreikingen, vingerwijzingen, respawns en save points die je uit andere games kent. Vergeet kortom alle hulpmiddelen die doorgaans voorkomen dat je je gamedisc met een vlammenwerper te lijf gaat en je spelcomputer met een botte bijl.

Dark Souls II doet niet aan hulp, bijstand, assistentie, steun - laat staan aan genade. Dark Souls II is het gamesequivalent van een wortelkanaalbehandeling bij een dove tandarts die vergeten is verdoving in te slaan.

Ware beproeving
Dark Souls II is in getal, maar niet verhaalsgewijs het vervolg op de game die in 2011 door de hardcoregamers werd onthaald als een regenbui in de Sahara. Eindelijk een titel die niet probeerde voor elk wat wils te zijn, maar een ware beproeving zonder mededogen. Ook in Dark Souls II sterven ongeoefenden met gemak een duizend doden - in de eerste tien minuten.

Beeld From Software

Het lijkt erop dat ontwikkelaar From Software niet te veel aan de originele formule heeft willen sleutelen. Ook Dark Souls II speelt zich af in een decor dat in duistere riddersprookjes als Game of Thrones niet zou misstaan, met het licht van drie uitgewaaide kaarsen.

We kruipen in de huid van een naamloze held, waarvan drie heksen in de openingsscène vertellen dat hij een 'ondode' is, een zombie die alleen kan voorkomen dat hij in het niets verdwijnt als hij de zielen van andere schepsels verzamelt.

Zoektocht
Een slepend verhaal of queeste met puzzels biedt Dark Souls II niet, alleen een zoektocht naar zo veel mogelijk zielen. Even pauzeren is er niet bij, je kunt de items die je gaandeweg oppikt amper verkopen en evenmin is er een kaart beschikbaar die je laat zien waar precies je je bevindt in de hel die Drangleic heet - een verdoemd koninkrijk waar iedereen uit is op jouw hachje.

Checkpoints - de plekken in andere games waar je je vorderingen kunt opslaan - heeft Dark Souls II wel, maar met een masochistische draai. Ja, de vuurtjes die je kunt stoken bieden een kortere route naar andere locaties en fysieke oppeppers. Maar ze brengen ook alle vijanden die je tot nu toe aan je zwaad had geregen weer tot leven, zodat je het wel uit je hoofd laat om vaak vuurtjes aan te leggen.

Vechten in Dark Souls II is niet overdreven ingewikkeld: de besturing is eenvoudig en in deze versie kun je nu met twee zwaarden tegelijk toeslaan. Zegevieren is vooral een kwestie van timing en positie, en vooral goed observeren wat je tegenstander doet.

Spookachtige visioenen
Dark Souls II biedt wel de optie om online hulp in te roepen, letterlijk door andere spelers te vragen om bijstand te verlenen of de kunst af te kijken van anderen die de game spelen, in de vorm van spookachtige visioenen. Je kunt ook in andermans spel inbreken en hem zijn buit af te nemen.

Voor we potentiële gamers afschrikken: Dark Souls II is moeilijk, maar niet onmogelijk. Het is wel een spel dat de mannen van de jongetjes scheidt. Deze recensie werd dan ook geschreven door een 3-jarige die graag een schone luier zou willen.

Beeld From Software

Dark Souls II (From Software / Bandai Namco)
Uitgebracht voor PlayStation 3, Xbox 360 en pc
Geschikt bevonden voor 16 jaar en ouder (PEGI)

Beeld From Software
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.