GALERIE FONS WELTER; Zinvol geweld binnenshuis

Wat de kogelgaten in de muur betreft: die moet de kijker er zelf bijbedenken op de groepstentoonstelling bij Galerie Fons Welters in Amsterdam....

De schilder en tekenaar Franz Ackermann bedacht op de valreep een schietpartijtje ter opluistering van zijn werk. Helaas. De dienders van de wet stonden er niet voor in de rij. Op straat kan de agressie woest om zich heen grijpen; het ensceneren van zinvol geweld binnenskamers is geen routine-kwestie. Welters, die eens zijn hele achterwand liet slopen door de beeldhouwer Job Koelewijn, was nog wel ontvankelijk voor de hint, maar bij de gedachte eigenhandig een pistool te moeten leegknallen omwille van de kunst, sloeg zelfs hem de schrik voor terugketsende kogels om het hart.

Zo komt het dat de tekst TOURISTS ARE MONEY nu geheel ongeschonden de muur siert. Terwijl het Ackermann, eerder dan om die dooddoener, nou net te doen was om de tragische eenwording van toerisme en terrorisme. Dat valt nog te herleiden uit de paginagrote kopie die hij maakte uit de krant en ophing naast zijn slogan van agressieve zwarte lettertekens.

Onlangs, na de fundamentalistische aanslag op toeristen in Egypte, plaatste het Egyptische Industrieverbond in de Frankfurter Allgemeine Zeitung een verontwaardigde en sussende advertentie - want inderdaad: toeristen vertegenwoordigen ook een economisch belang.

De industriebond meet het medeleven met de nabestaanden van de aanslag breed uit, bij toeval precies onder de superaanbieding van één of ander reisbureau. Dit ongerijmde weefsel van actualiteiten keert terug in Ackermanns eigen tekeningen en schilderijen, waar geen mens op te ontwaren valt.

De kunstenaar verzamelt beelden in alle steden die hij bezoekt. Hij schetst ter plaatse, maar plundert ook tijdschriften, toeristenfolders en ansichtkaartencarrousels. Mental Maps maakt hij ervan: veelkleurige stadsgezichten in vogelpersectief, met een verfijnde, psychedelisch aandoende infrastructuur. Autowegen en aquaducten worden bloedvaten of rivieren. Ze kronkelen langs duizelingwekkende torens met messcherpe contouren; clusters van wolkenkrabbers waar enorme vuurwerkbloemen aan ontspruiten, die op hun beurt weer doorkijkjes bieden naar een labyrinthische plattegrond, soms geschilderd in zwartwit, als een persfoto.

De per computer gemanipuleerde kleurenfoto's van Heidi Specker zijn de tweede blikvanger op de expositie. Het kikvorsperspectief geeft haar opgeblazen close-ups van Berlijnse flatgevels uit de jaren zestig en zeventig een straffe monumentaliteit, terwijl de strakke, op glanzend aluminium afgedrukte façades tegelijkertijd wegsmelten in een verleidelijk kleurenfloers. Speckers schilderachtige palet, soms diep als de in een olieplas zwemmende regenboog en dan weer fosforiserend als de avondschemering, kent een scala aan onnatuurlijke tinten met een verwonderlijk nostalgische kwaliteit.

Maar voordat de bezoeker deze virtuele vervorming van de metropool bereikt, moet hij - indien hij lang is: gebukt, en indien hij breed is: zijwaarts schuifelend - onder het smalle tunneltje door, waarmee Manfred Pernice een scheiding oprichtte tussen de entree en de toonzaal erachter. Pernice markeert de toegang tot de Grossstadt van zijn collega's met een stadsportaal uit Madurodam.

Wilma Sütö

Urban Living, 5 Berlin Artists, 5 Points of View: Franz Ackermann, Yana Milev, Manfred Pernice, Daniel Pflumm, Heide Specker, t/m 31 januari bij Galerie Fons Welters, Bloemstraat 140, Amsterdam, open: di-za 13-18 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden