Filmrecensie Divino Amor

Gabriel Mascaro bewijst met Divino Amor dat hij een filmmaker is om in de gaten te houden ★★★★☆

De filmmaker versterkt de vervreemdende wereld met dromerige artdirection en uitmuntend camerawerk.

Divino Amor (2019), Dira Paes als Joana.

In het Brazilië van 2027 is het carnaval vervangen door een ander feest, dat van de opperliefde. De fameuze strings zijn op het strand ingewisseld voor bedekkende kleding. Bij de deuren van openbare gebouwen staan poortjes die melden wie degene is die er doorheen loopt – en of ze zwanger is. Losbandigheid hoort niet in Divino Amor; het huwelijk en de daarbij horende voortplanting is het allerhoogste goed.

In deze sciencefictionfilm verzet de hoofdpersoon zich nu eens níét tegen een dystopie met dwingende moraal en knellende protocollen. Sterker nog, ambtenaar van burgerlijke stand Joana omarmt de conservatieve waarden en gaat nog een stapje verder. Als mensen zich bij haar melden voor een scheiding zijn die nog niet een-twee-drie van haar af. Voor haar is het huwelijk een heilige eenheid die je niet verbreekt. Ze sleept de nurkse echtelieden mee naar haar kerk, Divino Amor, om hen tot andere gedachten te brengen.

De zorg over het toenemend conservatisme in Brazilië (lees: de steeds dwingendere macht van de ultrarechtse president Bolsonaro) inspireerde regisseur Gabriel Mascaro (van het fenomenale Neon Bull) tot deze sterke sociale parabel. Toch is het met zichtbaar plezier dat hij de maatschappelijke ontwikkelingen opblaast tot bijna cartooneske proporties. Onder maatschappelijke druk om kinderen te krijgen laat Joana bijvoorbeeld een mal vruchtbaarheidsapparaat uit China komen, waarin haar man ondersteboven moet worden gehangen. 

Feilloos fileert Mascaro ook de hypocrisie: om het huwelijk te redden, wordt seks met anderen gezien als een probaat middel – zolang je maar in je eigen partner klaarkomt. Geloof hoort te betekenen dat je alle twijfel zonder denken opzij zet, maar als de ultieme test zich aandient, blijkt niemand werkelijk daartoe in staat.

Mascaro versterkt de vervreemdende wereld van Divino Amor door de dromerige art direction, met een hoofdrol voor neonblauw en -roze, en het uitmuntende camerawerk van Diego Garcia, dat lang naspokende beelden oplevert. Tel daarbij op de verfrissende manier waarop hij seksualiteit in beeld brengt en Mascaro bewijst opnieuw dat hij een een cineast is om in de gaten te houden.

Divino Amor

Sciencefiction

★★★★☆

Regie Gabriel Mascaro

Met Dira Paes, Julio Machado

100 min., in 17 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden