Tv-recensieThe Roast

Ga je af als je smerige koekjes serveert die je niet zelf gebakken hebt?

Al vóór uitzending van The Roast, het door Comedy Central opgetuigde gala waarin een bekend persoon (Ali B ditmaal) zich door collega’s laat beledigrijnzen, zoemde het rond. Ferry Doedens, een soapacteur, was enorm afgegaan. Jaja, Ferry had het begrip ‘ongemakkelijke stilte’ een nieuwe betekenis gegeven! Kijken dus!

Doedens’ optreden bleek teruggesnoeid tot anderhalve mislukte grap, een hazige grijns en een inderdaad vernietigende stilte. Het leek in alles op een afgang, maar was het dat wel? Aan The Roast doen altijd enkele professionele comedians mee, die nogal opvallen tussen op het oog willekeurige BN’er-deelnemers die hun grappen grotendeels niet zelf schrijven. Ga je af als je smerige koekjes serveert die je niet zelf gebakken hebt?

Er is vaker geschreven over BN’ers die zich van studio naar studio slepen voor programma’s waarin ze binnen zo kort mogelijke tijd een vak net voldoende onder de knie krijgen om een ontwikkeling te suggereren, een vak waarin andere mensen – naast aangeboren talent – jaren van oefening en opleiding steken. In Het Perfecte Plaatje (RTL4) leren Bekende Mensen fotograferen. Ze komen ervoor ‘uit hun comfortzone’. Terwijl me toch weinig comfortabeler toeschijnt dan op tv een liefhebberij (‘passie’) mogen uitproberen. Wat geeft het als je er geen hout van kan? Het is maar een hobby. Donderdag zegevierde drummer Jamie Westland. Hij was naar Oman geweest en met prachtige foto’s teruggekeerd. Toen hij tot winnaar werd uitgeroepen, huilde hij. Ik geloof dat Jamie werkelijk geëmotioneerd was, zoals ik ook geloof dat sommige van die “BN’ers proberen iets wat veel te moeilijk voor ze is haha, maar eentje is verrassend goed”-programma’s vakkundig gemaakt worden. Er wordt spanning opgebouwd en mensen boren onvermoede talenten in zichzelf aan. Bovendien: er is publiek voor. Argumenten genoeg voor commerciële omroepen om ermee door te gaan.

Anders ligt dat bij de NPO. Afgelopen weken dacht ik weer aan conservatoriumstudenten die jaren hebben geploeterd, in de hoop ooit met hun talent de kost te verdienen. En die nu werkloos thuis zitten, en kijken naar Natasja Froger die zich door de Radetzkymars staat te hengsten, bij wijze van cultuur voor een groot publiek. Dat grote publiek is er (de Maestro-finale boeide zondag bijna twee miljoen mensen), maar een programma dat suggereert dat elke bekende zool in een paar maanden een volleerd dirigent kan worden, degradeert kunst tot een kunstje. En momenteel zijn mijn gedachten bij al die schaatsers die net de top niet haalden en aan het begin van De IJzersterkste (elke zaterdag bij AVROTROS) moeten horen: ‘Topschaatser worden is toch heel wat moeilijker dan het lijkt.’ Daarna zien ze Bekende Mensen door een binnenbocht wankelen.

Altijd wint er iemand, het verlies is voor de mensen wier levensvervulling in een handvol afleveringen tot gevaarloos vermaak wordt vermalen. Dat de NPO dat nog steeds faciliteert, is reden tot een vernietigende roast, liefst door een expert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden