Funky grooves van Moloko klinken nóg eigenzinniger

Moloko: I Am Not a Doctor. Universal Limo 80492...

Het Engelse Moloko debuteerde drie jaar geleden met het eigenwijze Do You Like My Tight Sweater, een plaat die bij gebrek aan beter vergelijkingsmateriaal maar in de triphop-categorie werd geplaatst. Bijgestaan door een complete groep speelde het duo (zangeres Roisin Murphy en producer Mark Brydon) in 1996 ook op Lowlands, waar het materiaal van het eerste studio-album nog een stuk losser en dynamischer klonk.

Met het tweede album I Am Not a Doctor zet Moloko een flinke stap verder. Lome, funky grooves en springerige drum 'n' bass vormen de twee pijlers van het materiaal, dat zo mogelijk nog eigenzinniger klinkt dan op het debuut. Zangeres Roisin heeft langzaam maar zeker haar vorm gevonden. Ze kronkelt haar stem steeds in de vreemdste bochten, daarbij geholpen door vocoders en andere stem-vervormers, die de vreemde stemmen en stemmetjes een bizar karakter geven.

Het is even wennen. I Am Not a Doctor is op het eerste gehoor minder toegankelijk dan de voorganger, maar bezit zowel inhoudelijk als productioneel meer diepte, en is over de hele linie een overtuigend tweede hoofdstuk in het Moloko-verhaal.

Les Zazous: @Electric Babyland. Dino 98407.

Les Zazous zijn al vijftien jaar een van de leukste gitaarbands van Nederland. Sinds de heldere popalbums Pop! en Exota! aan het begin van de jaren negentig, bleef het wat stil rond het Katwijkse kwartet, dat nu echter sterk terug is met @Electric Babyland. Zanger-gitarist Sipke Boorsma, zanger-gitarist Jan van der Plas, bassist Marc Laman en drummer Hidde Sikkes hebben opnieuw een plaat gemaakt vol korte, puntige popliedjes in Beatles- en dB's-traditie, die mooi helder en transparant op de plaat zijn gezet.

In de solide productie en de fraai vormgegeven arrangementen klinkt de ervaring van de bandleden door, die op hun zoektocht naar het perfecte popliedje weer met een paar fraaie tracks op de proppen komen. Zoals het dwingende Get a Life! en It's Just. . ., een track die met zijn psychedelische tekst en instrumentatie teruggrijpt op de sound van The Beatles ten tijde van Revolver.

Andy Smith: The Document. Go Beat 555 669-2.

Mix Master Mike: Anti-Theft Device. Asphodel 0985.

Various: A Campingflight to Lowlands Paradise 1998. PIAS 444 0008 29.

Andy Smith is de vaste dj bij Portishead-concerten, waar hij het voor- en naprogramma verzorgt. De mix-cd The Document geeft een aardig idee van Smiths eclectische aanpak. Het tempo is, zoals je van een triphop-dj mag verwachten, traag, maar tussen alle hiphop-grooves (van Jungle Brothers tot Grandmaster Flash) mixt hij ook een hele reeks pop en soul-klassiekers, waaronder Funk #49 van The James Gang, Looking Out My Window van Tom Jones en I'm a Man van The Spencer Davis Group.

Mixmaster Mike vervult dezelfde rol bij The Beastie Boys als Andy Smith bij Portishead. Maar in plaats van een mix-cd heeft de Amerikaanse dj zelf een plaat gevuld met instrumentale tracks en lekker vette grooves, waarop hij zijn dj-skills uitgebreid tentoonspreidt.

The Beastie Boys zelf, publieksfavorieten van Lowlands 1998, schitteren opvallend genoeg door afwezigheid op de Lowlands '98-cd, die in twintig tracks een overzicht geeft van een aantal van de leukste bands van het festival. De opener Cornershop (met de hit Brimful of Asha) viel op het laatste moment uit, de andere negentien tracks geven in elk geval even een glimp van het veelzijdige programma, met onder meer Grandaddy, Heather Nova, Caesar, Solex, Jurrassic 5, de Freestylers, Junkie XL en Nuff Said.

Freestylers: We Rock Hard. Freskanova RTD 116.3508.2

Van alle big beats-groepen die deze zomer de festivals bevolkten, waren Freestylers (zondagavond nog te zien op Lowlands) een van de meest indrukwekkende. Met een complete live-band als grote troef produceert het Engelse gezelschap op het podium een krachtige, opwindende sound, die het breakbeat-genre weer een stevige nieuwe impuls geeft.

Hoewel de groep een van de jongere vertegenwoordigers is, heeft ze al een paar sterke tracks op haar naam staan, en nu dan ook een album dat zich kan meten met het beste wat een jaar of vier aan chemical- en big beat heeft opgeleverd. Wat We Rock Hard onderscheidt van de meeste andere big beat-releases, is dat de Freestylers een heel brede aanpak hanteren. Ze samplen en lenen uit een brede reeks bronnen, van old skool-hiphop tot Kraftwerk, electro en dancehall, maar op een manier waaruit welgemeende liefde voor de gebruikte muziek spreekt.

Met gastrollen van verschillende vocalisten - Tenor Fly, Definition Of Sound, Navigator en Soul Sonic Force - weten de Freestylers alle hoeken van het hiphop/big beat-spectrum te coveren, zonder dat dat ten koste gaat van de eigen identiteit. Het resultaat is even fris, dwingend en onweerstaanbaar als de live-Freestylers, zoals die deze zomer op de Nederlandse festivals waren te zien. Volgende week begint het gezelschap aan een eerste echte Nederlandse tournee.

Gert van Veen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden