Interview Pip Blom

Frontvrouw Pip Blom wilde op Glastonbury spelen, en zo geschiedde. ‘I pick my battles’

Drie jaar geleden schreef de Amsterdamse Pip Blom ( 22 ) op haar blog dat ze ooit op het legendarische festival Glastonbury zou spelen. Nu is het zover. Samen met de Volkskrant blikt ze terug op haar weg naar ‘Glasto’.

Pip Blom. Beeld Bibian Bingen

Ze hebben iets aandoenlijks, de oudste stukjes op het muziekblog van Pip Blom, uit de eerste maanden van 2016. Aan het woord is een dan 19-jarige jonge vrouw uit Amsterdam die niets liever wil dan muziek maken en optreden met haar eigen band, maar zich ook realiseert dat ze pas net komt kijken. En geen band heeft.

Ze wil ‘zo veel mogelijk kennis verzamelen’, schrijft ze, ‘zodat ik steeds dichter bij mijn doel kom.’ Wat dat doel is, ligt besloten in de naam van het blog: The Road to Glastonbury. Proef de zelfspot én de ambitie. Het grootste en beroemdste festival van Groot-Brittannië, dát is het doel. 

Nu is het ruim drie jaar later. Over een maand speelt Pip Blom op Glastonbury.

De band (ja, Pip Blom is alweer drie jaar een band, met Pip Blom als frontvrouw) verricht op vrijdag 28 juni de aftrap op de John Peel Stage, om 11 uur ’s ochtends. Later in het weekend volgen nog twee optredens. De cirkel is rond, de oerdroom verwezenlijkt. 

Pip (zang, gitaar), haar broer Tender (gitaar, zang), ­Darek Mercks (bas) en Gini Cameron (drums) reizen naar het immense Engelse festival met in de bagage het sterke debuutalbum Boat, vrijdag verschenen bij het Engelse ­indielabel Heavenly. Het kreeg al een paar weken voor verschijning jubelrecensies in Britse muziekbladen.

In Groot-Brittannië brengt haar puntige indiepop, te plaatsen in de hoek van Courtney Barnett en The Breeders, vanaf het begin al meer teweeg dan in Nederland.

‘Hier begint het nu pas een beetje los te komen’, zegt ze in het Amsterdamse Volkshotel. Ze is nu 22. Ergens in 2017 is ze gestopt met schrijven voor haar blog, maar de band bleef stappen zetten. In het Volkshotel zet Blom er zes op een rij: mijlpalen langs haar pad naar ‘Glasto’.

2 juni 2013

De prehistorie

‘Ik was 16, had nog nooit een liedje geschreven en kon eigenlijk alleen een beetje spelen op de driesnarige Loog-gitaar van mijn vader. Ik schreef drie korte liedjes en stuurde ze in voor Mooie Noten, de Amsterdamse popsongcompetitie.’

Ze was haar inzending alweer vergeten toen het bericht kwam dat ze in de halve finale stond. Dat betekende: optreden in de bovenzaal van Paradiso. ‘Ik was doodnerveus, mijn stem wiebelde, het was heel erg slecht.’ De liedjes uit die vroege jaren, Pips oudste solodemo’s, vormen samen het alleen online uitgebrachte album Short Stories (2013).

Februari 2016

Het Pipgeluid

Begin 2016 was Blom voldoende overtuigd van haar liedjes en zette ze de stap naar Spotify: elke dinsdag in februari een nieuw liedje. Vooral Hours en Truth werden opgepikt: de nummers verschenen op prestigieuze afspeellijsten van Spotify (zoals Fresh Finds) en trokken de aandacht van invloedrijke bloggers. 

De vier songs markeren ook de geboorte van het Pip Blom-bandgeluid, al creëerde ze die sound (gitaar, bas en drumcomputer) nog altijd in haar eentje. ‘Van opnemen wist ik amper iets, maar het kwam wel in de buurt van waar ik heen wilde.’

Dit probleem zou Pip Blom nog een tijdje achtervolgen: ze was qua liedjes en aandacht verder dan ze op het podium kon waarmaken. Wat heet: ze had nog steeds geen band.

1 juni 2016

Pip, de band

Op de plek waar ze nu haar verhaal vertelt, de lobby van het Volkshotel, stelde de eerste bandbezetting zich op 1 juni 2016 aan de wereld voor. Nou ja, ‘de wereld’. ‘We organiseerden drie optredens, in de oefenruimte in de kelder, voor ongeveer twintig mensen per avond.’

Onder wie, uiteraard, haar ouders. Vader Erwin Blom speelt nog altijd in zijn band Eton Crop, waarvan moeder Leonieke Daalder geluidsvrouw was. Beiden werkten voor de VPRO. Ze waren sleutelfiguren in het verhaal van Pip. Ze fungeerden als tourmanager, buschauffeur, plaat- en T-shirtverkopers en meer.

‘Er stonden boekers in de zaal. Mensen van labels en festivals. Een paar maanden later mochten we al op Into The Great Wide Open spelen, op Vlieland. En op tournee met Canshaker Pi. Dat was een eyeopener. Ze waren zo cool op het podium. Zo energiek. We hebben veel geleerd over hoe we ons moeten presenteren. In diezelfde maand werd Friendly Fire onze boeker in Nederland. We hoefden niet meer álles zelf te regelen.’

Tegen die tijd waren de eerste optredens in Groot-Brittannië ook al een feit.

April 2017

Pip at the Beeb

‘Het lastige aan Nederland is dat er weinig platforms zijn waar muziek van jonge bandjes enthousiast wordt gedraaid en gepromoot, die cultuur is in Engeland veel sterker’, zegt Blom.

Dat bleek: waar Nederland aarzelde – en nog steeds aarzelt – ging het snel in Groot-Brittannië. Ze kreeg aandacht van bloggers, de eerste persartikelen verschenen, ze kon een reeks optredens als voorprogramma van Surfer Blood doen en haar muziek werd gedraaid op BBC Radio. Het ­culmineerde in april 2017 in een voorlopig hoogtepunt: Pip Blom werd uitgenodigd voor een studiosessie in het programma van een van hun vroegste en meest toegewijde ­Engelse pleitbezorgers, Marc Riley, op BBC Radio 6.

‘Na die sessie belandden we in een stroomversnelling. We werden ­geboekt voor het festival The Great ­Escape in Brighton, en daar tekenden we vervolgens bij onze eerste Engelse boekingsagent, X-Ray.’

15 september 2017

Pip op vinyl

Nog een uitvloeisel van de radiosessie bij Marc Riley: Blom werd benaderd door het platenlabel Nice Swan Records met het verzoek een single op te nemen. Babies Are a Lie verscheen op 15 september op Spotify, op 2 november ­gevolgd door School, waarna Nice Swan de twee liedjes ­samen op een singletje perste.

‘Dat was, na vier losse liedjes en een ep in eigen beheer, onze eerste uitgave voor een echt label. Het was een bewuste keuze eerst alleen losse liedjes uit te brengen, ik had nog zo veel te leren. Het idee zoiets groots als een album te maken vond ik toen nog veel te eng. Ik wilde het liedje voor liedje doen.’

Babies Are a Lie werd de meest beluisterde Pip Blom-compositie tot dan toe, zowel online als op plaat. De single werd namelijk geselecteerd door ­Flying Vinyl, een populaire Engels muziekdienst die elke maand een verrassingspakket met vinylsingles uitstuurt naar zo’n 20 duizend abonnees. 

De terreinwinst in de digitale ­wereld werd aan het eind van het jaar concreet gemaakt door een mailtje van ­Spotify: in 2017 waren zo’n anderhalf miljoen minuten muziek van Pip Blom gestreamd. De meeste luisteraars kwamen uit Londen en omgeving.

12 oktober 2018

Heavenly sellout

Hoogtepunten van 2018? Het waren er zo veel. In februari kondigde Pip aan dat haar band als voorprogramma op tournee mocht met haar oude idolen, The Breeders, de band van Kim en Kelley Deal. Ook mooi: een optreden op Best Kept Secret in Hilvarenbeek. Maar de échte euforie kwam in oktober. 

Eerst verscheen de ep Paycheck, opnieuw bij Nice Swan, met vier liedjes de langste Pip Blom-titel tot dan toe. Vlak voor de release op 12 oktober, deed Blom via sociale media euforisch kond van een mijlpaal: voor het eerst was een ­‘eigen’ Engels cluboptreden uitverkocht geraakt, in The Lexington in Londen.

‘Die avond werd extra feestelijk omdat we in The Lexington ook officieel tekenden voor ons debuutalbum bij ­Heavenly Recordings. We wilden sowieso een buitenlands label. Een independent, geen major. De belangstelling was groot, al haakten sommige labels ook weer af. De gesprekken met Heavenly voelden vanaf het begin goed.’

Het belangrijkste criterium? Ze lacht. ‘Het moet op mijn manier. Daar ben ik eigenwijs in. Altijd al geweest. Voor goede adviezen sta ik open, maar ik geef de doorslag.’

Zo zag Heavenly dat ook.

Beeld Bibian Bingen

‘I pick my battles’, zegt ze. ‘Ik wilde bijvoorbeeld graag Tinfoil als single, maar dat vonden ze een slecht idee. Ik dacht: daar hebben ze vast verstand van, dus ging ik erin mee. Maar toen ze het artwork voor het album wilden afkeuren, heb ik echt heibel geschopt. Toen zijn zíj weer overstag gegaan.’

En daar is het dan: Boat, het tien songs tellende, sprankelende albumdebuut dat inmiddels ‘langverwacht’ mag heten.

De volgende stap? Het laat zich haast raden: Amerika. Het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone ­bejubelde in september 2018 al Bloms ­‘Cobainiaanse gave om veel te zeggen met weinig’. In maart van dit jaar speelde ze voor het eerst in Amerika, op South by South West (SXSW) in Texas en plakte ze er nog een optreden in New York aan vast.

Maar eerst nog Glastonbury, de voor­lopige kroon op het harde werk in Groot-Brittannië. ‘Mijn ouders ­komen ook’, zegt Blom. Natúúrlijk ­komen die – zij en ongeveer 135 duizend anderen.

Pip online

Bijna alles dat Pip Blom vóór debuutalbum Boat uitbracht is online te beluisteren: veertien vroege solodemo’s (Short Stories, 2013) staan op Bandcamp. Bijna al het andere staat op zowel Bandcamp als Spotify: de ep’s Are We There Yet? (2016) en Paycheck (2018) en de losse singles. Enige omissie: Working On It (2017), Pip Bloms bijdrage aan de Paradiso Vinyl Club.

Eerstvolgende optredens in Nederland

15-6 - Transformer Festival, Maastricht
18-6  - Oerol, Terschelling
23-6  - Loose Ends, Amsterdam

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden