Frisse acteurs, maar veilige cinema

De 28ste editie van het festival trok meer bezoekers dan ooit. Maar daarmee zit de Nederlandse film nog niet in de lift....

Het probleem is niet dat Nederlandse filmers te weinig buitenlandse films zien ter inspiratie. ‘Het is omgekeerd’, grapten Peter Heerschop en Viggo Waas, vrijdagavond tijdens het Gala van de Nederlandse Film in de Utrechtse schouwburg. ‘Het probleem is volgens ons juist dat buitenlanders geen Néderlandse films zien.’ De cabaretiers, ingehuurd om de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Kalveren aan elkaar te praten, openden de avond met enkele uit de juryconsiderans opgelepelde citaten. Die considerans was eerder tijdens het festival nog goed voor een mini-rel. De jury noemde bij de bekendmaking van de Kalverennominaties de kwaliteit van de 72 beoordeelde films ‘zeer wisselend’ en vroeg zich af ‘of sommige Nederlandse filmmakers wel ooit buitenlandse films zien’.

En dan was er ook nog juryvoorzitter en oud-festivalbestuurslid Frans Afman, die verklaarde dat de jury dit jaar verschillende films te slecht vond om uit te zitten. En jurylid en filmmaker Nanouk Leopold liet op haar beurt weer doorschemeren ongelukkig te zijn met de jury zelf, en hoe die de nominaties had verdeeld.

Afbreuk aan de 28ste editie van het Nederlands Film Festival deed het niet. Met meer speelfilmpremières dan ooit tevoren werd in tien dagen tijd een recordaantal van 145 duizend bezoekers getrokken.

En de Gouden Kalveren werden vrijdag keurig netjes verdeeld: twee stuks voor de publieksfilm Alles is liefde, twee stuks voor de filmhuisfilm Het zusje van Katia, en twee stuks voor Het echte leven, die zich ergens tussen die twee categorieën bevindt. Ook stond er leuk fris acteertalent op: Gouden Kalf-winnaar Robert de Hoog (Skin), en Sallie Harmsen (Het echte leven), die op een nominatie bleef steken.

De nevenfunctie die het festival heeft als peilstok van het niveau van de Nederlandse films, verschaft het ook bestaansrecht. De jaarlijkse discussie over het filmvak is hoognodig. Utrecht is de plek waar regisseur Mike van Diem schampert over het Nederlandse speelfilmklimaat, in een filmpje ter ere van het 50 jarig bestaan van de Filmacademie. En waar Paula van der Oest aankomende filmers doet schrikken tijdens het ‘meester en leerling’-programma. Of het helpt, zo’n Oscarnominatie? Nou nee, antwoordde Van der Oest. Na haar Oscarnominatie voor Zus & zo werden zes scenario’s op rij afgewezen door het Filmfonds.

Ook tijdens de gala-avond namen makers ruimte voor kritiek. Frans van Gestel van Motel/IDTV, die met zijn medeproducenten het Gouden Kalf voor beste speelfilm Alles is liefde ontving nam, riep collega’s op meer rekenschap te geven van de tijd waarin ze leven. ‘Nederland is een land in verwarring en dat zie ik te weinig terug in de films die we maken.’

De jury nomineerde dit jaar opmerkelijk veel Telefilms (Skin, Bloedbroeders). Die onder de vleugel van de publieke omroepen tot stand gekomen films zijn soms knap geacteerd en vaardig geregisseerd, maar blinken zelden uit in durf. Het is het soort veilige cinema waarvan het moeilijk voor te stellen is dat men er in het buitenland van onder de indruk raakt. En dan lijkt de eerder dit jaar met klem uitgesproken doelstelling van het Filmfonds, om eindelijk weer eens succes boeken over de grenzen, toch nog ver uit zicht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden