Frederieke Saeijs' uitvoering hoort in de voorste voorhoede

Voormalig vioolmeisje Frederieke Saeijs is een musicienne met een uitgesproken persoonlijkheid geworden, zo blijkt op haar tweede cd, die ze geheel gewijd heeft aan de zes sonaten voor viool solo die de Belgische violist en componist Eugène Ysaÿe in 1923 componeerde. Hoewel het werk niet zo heel bekend is, is het intussen geen geheimtip meer en zijn er verschillende opnamen voorhanden. Saeijs' versie hoort absoluut in de voorste voorhoede.

Foto KlunderBie

De zes sonaten zijn heel verschillend van sfeer en lengte. Gemeenschappelijk kenmerk is dat de viool en haar techniek dragende factor zijn, maar nooit belangrijker dan wat de componist te zeggen heeft. Dat is niet gering. De muziek wemelt van allusies aan diverse genres en verledens, maar bevat ook allerlei special effects, waaronder zelfs kwarttonen.

Saeijs' uitvoering valt vanaf de eerste maten op door haar grote helderheid, maar gaandeweg is het nog boeiender te horen wat een fantastisch vertelster-in-muziek hier aan het woord is. Ze zet daarbij alles op alles, maar schuwt de onderkant van het spectrum niet en gaat in haar dialoog met Ysaÿes noten alles wat op epateren lijkt uit de weg. De opname versterkt dat nog met een prima balans tussen ruimtelijkheid en directheid.