Albumrecensie Franziska Hölscher

Franziska Hölscher strijkt zich met groot gemak door het onherbergzame landschap van Sciarrino heen ★★★★☆

Franziska Hölscher, Sequenza

Berio’s Sequenza VIII is het lijfstuk van de Duitse violist Franziska Hölscher, en daarom heeft ze haar debuut-cd ook zo genoemd. Haar vertolking van het stuk liegt er niet om. Boeiend is dat ze hoorbaar weet te maken wat die zogenaamd moeilijke muziek gemeen heeft met vergelijkbaar vuurwerk uit de volksmuziek. Berio wordt hier omlijst met twee Capricci van Salvatore Sciarrino, toevallig uit hetzelfde jaar als de Sequenza, 1976. Sciarrino is in zijn muziek eeuwig op zoek naar ruis, piep en rasp, maar Hölscher strijkt zich met groot gemak door dit onherbergzame landschap heen.

De violist heeft meer in haar mars, zoals de Passacaglia van de 17de-eeuwse vioolvirtuoos Biber, een acht minuten lange verkenning van wat je allemaal met, boven, onder en om een simpel patroon van vier dalende tonen kunt doen. Hölschers notenafschietkunst is hier en daar verbazend, maar haar ietwat ingehouden uitvoering maakt wel duidelijk dat ze geen violist is die het onderste aan expressie uit de kan wil halen.

Zo zou je ook in de Grosse Sonate van Robert Schumann toch een iets vleziger vioolklank verwachten, al stellen Hölscher en pianist Severin von Eckardstein daar in de vele unisono-passages wel subliem versmolten timbres tegenover.

Klassiek

★★★★☆

Franziska Hölscher

Sequenza

Avi-music

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden