Boeken

Franse bestseller met een overtuigende oproep tot zusterschap

Mannen, ik haat ze Beeld Atlas
Mannen, ik haat zeBeeld Atlas

Aanvankelijk zou Mannen, ik haat ze van Pauline Harmange (1994) in een kleine oplage bij een niche-uitgeverij verschijnen. Dankzij een wakkere ambtenaar van het Franse ministerie voor Gendergelijkheid, die het boekje wilde laten censureren, heeft het de aandacht gekregen die het verdient: het is een wereldwijde bestseller geworden.

Harmange is bloedserieus in haar pleidooi, maar nergens schreeuwerig en ze houdt haar toon licht. De vertalers hebben dit evenwicht mooi weten te behouden. De auteur kent haar feministische klassiekers (Simone de Beauvoir, Rebecca Solnit) en bouwt op hen voort. In logisch op elkaar volgende hoofdstukken, waarin ze haar beweringen staaft met onderzoek, legt Harmange haar schijnbaar overdreven standpunt uit. Mannenhaat of misandrie is een reactie op het mannelijke geweld dat vrouwen eeuwenlang hebben ondergaan. Er is simpelweg geen reden meer om hen automatisch te waarderen. Misandrie is de vreugdevolle afslag naar een vervuld leven (al dan niet met man). Hoewel ik, in tegenstelling tot wat Harmange beweert, niet denk dat mannen bang worden van meidenavonden en vrouwenclubs, is haar oproep tot zusterschap nodig en overtuigend. Vrouwen, lees dit boek!

Pauline Harmange: Mannen, ik haat ze. Uit het Frans vertaald door Annelies Kin en Nathalie Tabury. Atlas Contact; € 14,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden