Fraaie muziek en actuele uitlatingen zorgen voor rillingen

Het verhaal over zwarte voorvechter Robert F. Williams krijgt snel vaart, de muziek is fraai en de spelers zijn op hun plek. Sommige uitlatingen in deze vertolking klinken zo actueel, dat ze je de rillingen bezorgen.

Beeld Jean van Lingen9

Het lijkt misschien een detail, maar dat is het bepaald niet: je bent 8 jaar, het is hoogzomer en je hebt geen zin om een ijsje te gaan eten met je vader. Omdat dat gedoe geeft. Omdat je weet dat je niet welkom bent in de ijssalon en je vader waarschijnlijk juist daarom een ijsje wil gaan eten.

Zo begint de muziektheatervoorstelling We hadden liefde, we hadden wapens van theatergezelschap Urban Myth. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Christine Otten, vertelt een cast van acteurs en musici het levensverhaal van Robert F. Williams.

Williams was een zwarte voorvechter van gelijke burgerrechten in het gesegregeerde zuiden van de Verenigde Staten in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Hij nam de rol van strijder letterlijk en wilde zich zo nodig met geweld verzetten tegen het geweld (van Ku Klux Klan en conservatieve blanken) dat hem en de zijnen dagelijks bedreigde. Wat Williams' 'extreme' standpunt voor hem en zijn familie betekende, wordt hier in detail getoond.

Dat gaat in het begin nog een beetje ongemakkelijk, met de amoureuze ontmoeting tussen de al wat oudere, onverschrokken Williams (Mandela Wee Wee) en de 15-jarige Mabel (Manoushka Zeegelaar Breeveld). Met een zwart doek worden hun werelden gescheiden en afwisselend wordt er gespeeld en nemen de acteurs de rol van verteller op zich.

Eenmaal getrouwd en met zoontje John, krijgt het verhaal vaart en lijken alle spelers goed op hun plek. Heel belangrijk in de voorstelling is de muziek. We horen Billie Holiday, Nina Simone. Jazz, blues, soul en rap worden fraai vertolkt door Ntjam Rosie, Huub van der Lubbe en Gery Mendes (die ook zoon John mooi speelt), Zeegelaar Breeveld natuurlijk, en ook Wee Wee en Janneke Remmers hebben hun muzikale rol in het geheel.

Pakweg veertig jaar geschiedenis komt zo voorbij, met schrijnende details en hoopvolle momenten. Soms laat de enscenering wel erg weinig aan de verbeelding over, bijvoorbeeld wanneer de acteurs namen scanderen van slachtoffers van het geweld en op de achtergrond kruizen en leuzen verschijnen.

De onvermijdelijke clichés komen langs, zoals de welwillende blanke activist die er maar weinig van snapt (overigens wel erg leuk gespeeld door Remmers). Maar daar staan ook weer mooie scènes tegenover, van voorzichtige toenadering tussen de bevolkingsgroepen, tussen vader en zoon. Tegelijkertijd word je je bewust van het gevaar van uitlatingen die nu weer zo actueel klinken, dat ze je een rilling langs je ruggegraat bezorgen.

We hadden liefde, we hadden wapens, Muziekheater, Door Urban Myth. Naar de roman van Christine Otten. Script: Jibbe Willems. Regie: Jörgen Tjon A Fong. Muziek: Jeroen van Olffen. 28/1, Stadsschouwburg Amsterdam. Tournee t/m 30/3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden