Fraaie kostuums, maar een log, oppervlakkig scenario

De kostuums zijn fraai, de bijrollen geestig. Op technisch vlak mankeert er weinig aan het drama Victoria and Abdul. Regisseur Stephen Frears lijkt alleen maar oog te hebben voor Judi Dench en dat is jammer.

Victoria and Abdul.

'Iedereen gaat dood en ik ga maar door en door', klaagt koningin Victoria in Victoria and Abdul, een kostuumdrama over de bijzondere band tussen de Britse heerseres en Abdul Karim, een eenvoudige klerk uit India die zich opwerkt van bediende tot haar persoonlijke leraar.

Victoria is eenzaam en gedeprimeerd wanneer ze Abdul voor het eerst ontmoet. De moslim uit Agra, naar het Verenigd Koninkrijk gestuurd om de koningin een speciale munt te overhandigen, montert haar op. Al snel is hij haar lievelingetje, tot ongenoegen van de rest van de hofhouding. Abdul leert de koningin Urdu en wijkt nauwelijks meer van haar zijde.

Het is een waargebeurde geschiedenis, door scenarioschrijver Lee Hall (Billy Elliott, War Horse) met veel creatieve vrijheid bewerkt tot een behapbaar verhaal. In de Britse pers werd de film al beticht van geschiedvervalsing; in werkelijkheid was Victoria niet de betrokken strijder tegen vooroordelen en racisme die Victoria and Abdul van haar maakt.

Niet dat de koningin er verder goed vanaf komt in dit portret: Judi Dench, die haar al eerder speelde in het vergelijkbare drama Mrs. Brown (John Madden, 1997), geeft ruim baan aan de minder florissante kanten van Victoria. Ze is koppig, naïef en wispelturig. Een veelzijdig personage, wat niet gezegd kan worden van de veel jongere Abdul.

Victoria and Abdul
Drama
Regie: Stephen Frears
Met Judi Dench, Ali Fazal, Eddie Izzard, Michael Gambon, Tim Pigott-Smith
112 minuten, in 73 zalen

Oppervlakkig scenario

Regisseur Stephen Frears, die zich met films als The Queen, Philomena en Florence Foster Jenkins steeds verder specialiseert in op ware gebeurtenissen gebaseerde drama's met sterke vrouwenrollen, lijkt alleen maar oog te hebben voor Dench. Dat is treurig voor haar tegenspeler Ali Fazal, die zich duidelijk geen raad weet met zijn slecht geschreven, mysterieuze rol.

Hoewel Abdul aan het begin van de film nog charmant en levendig is, begint hij gaandeweg te verbleken. Wat Victoria precies in hem ziet, buiten zijn mooie bruine ogen, blijft onduidelijk. Het zou opzet kunnen zijn: terwijl Victoria opbloeit, dooft de ontheemde Abdul langzaam uit, alsof het bloed uit hem is gezogen. Maar zo geraffineerd lijkt de verhouding tussen vorstin en dienaar - of moederland en kolonie - niet bedoeld.

Op technisch vlak mankeert er weinig aan Victoria and Abdul. De kostuums zijn fraai, de bijrollen geestig, het ritme is aangenaam. Maar met een log, oppervlakkig scenario dat weinig geeft om psychologie en des te meer om parmantige monologen, blijft de film steken in uiterlijk vertoon.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden