Fotograaf Kors van Bennekom was eigenzinnig en intiem

De geborgenheid van zijn gezin was voor fotograaf Kors van Bennekom het belangrijkst.

Janine, Josephine, Ine en Kors, Nieuwendam december 1963.

Op de grote poster van de overzichtstentoonstelling Kors' Keuze die in de zomer van 2008 in Foam werd georganiseerd, staat een klassieker van de Amsterdamse fotograaf Kors van Bennekom, dinsdag op 83-jarige leeftijd overleden. Een familie ligt te slapen in een duinpan, tussen het helmgras. Titel: 'Ine, Josephine en Janine, Texel 1962'. Het is Kors' vrouw Ine en twee dochters.

Van Bennekom, in 1933 geboren in de Amsterdamse Czaar Peterstraat als zoon van een communistische pakhuisbaas, was van 1956 tot 1965 fotograaf voor het communistische dagblad De Waarheid, en decennia lang de hardstwerkende theaterfotograaf van de hoofdstad, verbonden aan de Uitkrant, gezelschappen als Publiekstheater en Toneelgroep Centrum en vrije theaterproducenten als Joop van den Ende.

Toen hij ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag een selectie van zijn werk samenstelde voor Foam kon hij kiezen uit een archief met duizenden prints en 700 duizend negatieven.

Maar het hart van het archief werd gevormd door 75 ordners in een stalen kast: de verzameling familiefoto's. Toen hij in 1990 zijn eerste fotoboek publiceerde was dat niet toevallig gewijd aan zijn eigen gezin: De Familie Van Bennekom. Hierin combineerde hij het scherpe oog van de ervaren reportagefotograaf met het gevoel van een man die zijn geluk van binnenuit vastlegt. Hierdoor ging De Familie Van Bennekom niet alleen over dat ene gezin, maar over al die Amsterdamse families van de Wederopbouw.

Van Bennekom noemde het familiearchief in een interview in Het Parool uit 2008 'zijn vlucht': 'Ik wilde de geborgenheid van mijn familie vastleggen. En dat heeft misschien een beetje met mijn afkomst te maken.'

Ine en Joris. Terschelling juli 1968.

In de oorlog werd zijn vader, bekend communist, opgepakt, terwijl zijn moeder als tbc-lijder veel tijd in sanatoria doorbracht. In theorie zat de jonge Kors in verschillende pleegzinnen, maar in de praktijk zwierf hij over straat als 'een straatjongetje', zoals hij later omschreef.

'Ik geloof dat ik overal op een andere manier tegenaan probeerde te kijken', analyseerde de fotograaf zijn eigen stijl. En die 'andere manier' leverde een ongekende intimiteit of op zijn minst een glimlach op. 'Geintjes' was de titel van een van de mappen uit zijn archief.

Ine, Josephine en Janine. Terschelling juni 1968.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden