BOEKRECENSIEOp jacht

Fotograaf Isabella Rozendaal geeft zich over aan haar fascinatie voor de jacht ★★★☆☆

Fotograaf Isabella Rozendaal volgde jagers in Europa en Amerika en maakte er prachtige foto’s van. Haar fascinatie lijkt vooral voort te komen uit de wens om buiten te leven. Soms wringt dat een beetje. 

De opening van het eekhoornjachtseizoen in Louisiana (VS). Beeld Isabella Rozendaal
De opening van het eekhoornjachtseizoen in Louisiana (VS).Beeld Isabella Rozendaal

Toen ze nog nooit op jacht was geweest, wist fotograaf Isabella Rozendaal (1983) niet wat het met haar zou doen, een dier voor haar ogen zien sterven. Zij, een fervent vleeseter, zou daarna misschien wel nooit meer vlees kunnen eten. Maar tot haar verbazing blijft dat effect uit. Ze kan het geschoten dier zelfs met eigen handen slachten, binnenstebuiten keren, schoonmaken en opeten. Het proces fascineert haar en ze besluit een zes maanden durende jachtopleiding te volgen ‘in een partycentrum waar de koffie in stapelbare witte kopjes geserveerd wordt’ en waar ze ‘omgekeerd evenredige kogelkaliberformules’ probeert te doorgronden.

In haar schrijfdebuut Op jacht, met vijftig prachtige kleurenfoto’s van haar hand, volgt ze jagers in Europa, Noord-Amerika en het Amazonegebied, vooral als ooggetuige (ze schiet zelf niet). Wat Rozendaal wil, is de jacht ontleden alsof het de in Nedersaksen geschoten fazantenhaan betreft – ‘een exacte kopie van een zeventiende-eeuws stilleven’ – die in haar koelkast ligt en die ze met behulp van een YouTube-video tot ‘confit van fazant’ omtovert. In het zuiden van de VS volgt ze professionele alligatorjagers, maar ook hobbyisten die op eekhoorntjes jagen en ze met staart en al de stoofpot in gooien, maar wel nadat kinderen eerst gierend met de dode beestjes hebben rondgerend.

Interessant is de aantrekkingskracht die Rozendaal voelt voor de jacht, zoiets krachtigs en roezigs als ‘de dag na een eerste kus’. Een dier aaien, doden, preparen, eten, opgezet aan de muur hangen. Gevoelsmatig valt het volgens de auteur ‘blijkbaar allemaal onder de gecompliceerde noemer ‘houden van’.’ Maar als er in Californië met pijl en boog een zwarte beer wordt geschoten, die een ogenblik daarvoor nog bronstig rechtop stond, lopen de tranen haar over de wangen. Haar fotoassistent is ook volledig overstuur. 

Waarom de dode beer hen ineens zo raakt en de andere wildsoorten niet, door het boek heen toch een flinke verzameling, blijft een raadsel. En juist die dualiteit vraagt om verdere uitleg. Ook haar verlangen naar het buitenleven, dat aan de basis lijkt te liggen van haar liefde voor het jagen, wringt een beetje. Te gast bij kennissen in de Braziliaanse Amazone denkt ze weer weemoedig aan haar Amsterdamse ‘betonnen kist met kamerplanten’ waarnaar ze na de reis zal terugkeren. Invoelbaar, maar we komen er niet achter waarom ze de hoofdstad niet gewoon verlaat en naar het platteland of de bosrand verhuist, een levensstijl die haar veel meer lijkt te passen.

null Beeld Atlas Contact
Beeld Atlas Contact

Isabella Rozendaal: Op jacht. Atlas Contact; 240 pagina’s; € 24,99.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden