Foto's onder politieke hoogspanning

In 2003 bezocht fotograaf Jason Oddy samen met een paar journalisten de gevangenis op Guantánamo Bay. De krijgsgevangenen die daar sinds de oorlog in Afghanistan worden vastgehouden, mogen niet worden gefotografeerd, zogenaamd omdat zij ook rechten hebben....

'Het beste portret dat een fotograaf of een journalist van henzou kunnen maken', schreef Oddy later in de wekelijkse bijlagevan The Independent, 'zou een onbelicht negatief zijn of een legebladzijde'.

Het is een opmerkelijke gedachte voor een fotograaf wiensfoto's juist worden gekenmerkt door leegte, door het duidelijkafwezig zijn van mensen. Voor iemand die na twee maandencorresponderen toegang krijgt tot het Pentagon in Washington,machtscentrum in tijden van oorlog, en vervolgens net zo langwacht tot de gangen even leeg zijn, de vergaderzalenuitgestorven. En dan pas een foto maakt.

Tegelijkertijd is de opmerking tekenend voor Jason Oddy(1967). Wie kennismaakt met de kleine presentatie van zijn werkin de Hug Gallery in Amsterdam, krijgt al gauw door dat de foto'svan de Brit onder politieke hoogspanning staan.

Dat is niet metéén duidelijk. Een smetteloze gang met dichtedeuren en een rode brandblusser aan de muur, een onbewaaktegarderobe zonder jassen, een zwembad in een vervallen Russischsanatorium dat niettemin net gebruikt lijkt - het zijn stuk voorstuk hoogglanzende, esthetische foto's die doen denken aan dearchitectonische, onpolitieke foto's van Frank van der Salm ofde Finse Ola Kolehmainen.

Bij het lezen van de titels blijken alle foto's van Oddyechter te maken te hebben met macht. Voornamelijk politiekemacht, zoals in de lege interieurs van het Pentagon en het paleisvan de Verenigde Naties in Genève, maar ook de macht die uitgaatvan een instelling als de Alcor Life Extension Foundation inArizona, waar lichamen en hoofden diepgevroren liggen te wachtenop 're-animatie'.

In Hug hangen deze verschillende projecten nu door elkaarheen, vanwege de kleine ruimte en het feit dat galeriehouderAddie Vassie haar publiek wil laten kennismaken met deverschillende aspecten van Oddy's werk. Normaal gesprokenpresenteert de fotograaf zijn werk per project, het liefst in dezondagse bijlage van The Independent, waarbij hij zelf de tekstenschrijft.

Die achtergrond is onontbeerlijk voor het begrijpen van defoto's, zoals je alleen snapt waarom Oddy een stuk behangfotografeerde als je weet dat dit zich bevindt in een oudmilitair complex dat door Hitler uit de grond werd gestampt. Maarhet is niet zo dat Oddy's fotografie alleen ter illustratie vanhet verhaal dient. Daarvoor is zijn werk te intrigerend, te, omhet maar op z'n Engels te zeggen: eerie.

Merel Bem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden