Recensie Foals

Foals in Paradiso: imponerend, razendstrak, en loeihard ★★★★☆

Op zondag 19 mei speelde de Engelse band Foals in een uitverkocht Paradiso. Beeld Ben Houdijk

Willen de Britten nog een beetje rocken? Daar kun je best aan gaan twijfelen, want veel grote rockbands zijn er de laatste jaren niet bijgekomen. De stap van clubs naar arena’s lijkt voor het laatst te zijn gemaakt door Muse en de Editors, maar dat is ook alweer een generatie geleden.

Een band van wie je al jaren de stap naar de arena verwacht is Foals uit Oxford. Zeker toen bleek dat hun show in Paradiso zo snel uitverkocht, drong de gedachte op dat de vier keer grotere AFAS Live geen slecht idee was geweest.

Maar het is Foals’ eigen keuze om, voordat ze de zomerfestivals afgaan (in Nederland staat Down the Rabbit Hole op het programma), een clubtournee te doen. Dus konden we hun zeer energieke concert in Paradiso ook zien als een generale repetitie voor het grote werk deze zomer.

Ook de opbouw van de set leek op maat gesneden voor de festivals. Waar je verwachtte – en ook een beetje hoopte – dat de nadruk op hun eerder dit jaar verschenen plaat Everything Saved Will Not Be Lost (Part One) zou liggen, was er juist erg veel ruimte voor het oude werk. Door al snel publieksfavorieten als Mountain at My Gates en Numbers te spelen, kwam de zaal na een paar minuten al tot een kookpunt. 

De betere songs van Foals hebben niet alleen de refreintjes, maar zelfs gitaarriffs die erom smeken te worden meegezongen. En wat zat er een enorme kracht in de ritmesectie. Bassist Jeremy Pritchard deed vergeten dat Foals hun nieuwe plaat zonder de opgestapte bassist Walter Gervers maakte. Drummer Jack Bevan duwde zo’n enorme muur van geluid naar voren, dat voorman Yannis Philippakis niet anders kon dan het podium te ontvluchten over de handen van het publiek. 

Imponerend, net als de muziek die geen moment in volume en intensiteit afnam. Foals presenteerde oude en nieuwe razendstrakke rocksongs. Loeihard gebracht, maar met een groove die met de jaren dieper is geworden, zoals Philippakis met steeds meer bezieling zingt. Het was allemaal overtuigend. Foals rockte in Paradiso. Hard en swingend.

De live-reputatie van Foals behoort bij die van de beste in de wereld. Beeld Ben Houdijk
Er zijn niet veel andere bands die zoveel energie van het podium afvuren en vervolgens ook terugkrijgen. Beeld Ben Houdijk
Aanstichter is de charismatische en onbevreesde zanger/gitarist Yannis Philippakis. Beeld Ben Houdijk

Pop

Foals

19/5, Paradiso, Amsterdam. 

★★★★☆

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden