AlbumrecensiePortraits de la Folie

Flakkerend vibrato van Franse mezzo Stéphanie d’Oustrac valt uit de toon ★★☆☆☆

Een roadmovie naar het land van de waanzin. Zo omschrijft Héloïse Gaillard, frontvrouw van het Franse Ensemble Amarillis, het avontuur van haar nieuwe album. Ze gooit haar netten in de barokmuziek wijd uit. Franse, Duitse en Engelse componisten: allemaal zingen ze wel een keer de lof der zotheid, en dan vooral van de gekte die liefde heet.

Henry Purcell portretteert in het lied From Silent Shades een hallucinerende vrouw met liefdesverdriet. Om te sterven wil ze in een holle boom kruipen, in de verte hoort ze de hellehond al blaffen. Het is muziek die smeekt om een tragédienne, een zangeres bij wie het drama van de lippen spat, desnoods met lak aan mooi geluid.

Vooraf had je het de Franse mezzo Stéphanie d’Oustrac grif toevertrouwd. Waanzin en theater, het zit op haar stem. Alleen nu even niet. Met flakkerend vibrato plakt ze op alle noten een maniertje.

Ensemble Amarillis

Portraits de la Folie

Klassiek

★★☆☆☆

Harmonia Mundi

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden