Finding Your Feet viert de tweede jeugd van een groep Britse senioren

Deze met nonchalante vaardigheid geregisseerde komedie wil ons wederom laten zien dat het leven niet ophoudt na je 60ste. Helaas komen in Finding Your Feet alle clichés uit het blijeouderengenre voorbij. 

Finding your feet Foto RV

Dat het leven niet ophoudt na je zestigste zou toch geen geheim meer hoeven zijn. Toch geldt het in de filmindustrie als een vrij recente ontdekking, die nog geregeld als eyeopener wordt gepresenteerd: ja, ook mensen boven een bepaalde leeftijd kunnen verliefd worden en lol maken.

De Britse romantische komedie Finding Your Feet is van het soort dat zichzelf voortdurend schouderklopjes geeft vanwege de zogenaamd frisse kijk op ouderdom. Hoofdpersoon Sandra (Imelda Staunton) is net de zestig gepasseerd wanneer haar leven op zijn kop komt te staan: haar echtgenoot blijkt al jaren een affaire te hebben en laat Sandra vlak voor zijn pensioen in de steek.

Ontdaan arriveert ze met een tas logeerspullen bij haar oudere zus Bif (Celia Imrie), van wie ze in de loop der jaren enigszins vervreemd is geraakt. Bif, type eeuwig jonge actievoerder, staat anders in het leven dan de starre, snobistische Sandra.

Van een kapitaal pand in het tenniswalhalla Surrey komt Sandra terecht in een huurflatje in Oost-Londen. Ze moet in eerste instantie niets hebben van Bifs vriendenkring en gewoonten (Bif rookt wel eens een joint) en gaat dan ook met grote tegenzin mee naar de dansles voor vijftigplussers die haar zus al jaren trouw bezoekt. Laat die dansles nou net het medicijn zijn dat Sandra nodig heeft om zichzelf opnieuw te ontdekken.

Finding Your Feet is een nauwelijks verhulde poging het succes van The Best Exotic Marigold Hotel te kopiëren. Die film uit 2012, een feelgood-ensembledrama waarin een groepje zestigplussers naar India verkast en een tweede jeugd vindt, lokte een verrassend groot, voornamelijk ouder publiek naar de bioscoop. Finding Your Feet volgt eenzelfde stramien, al blijft de reislust van de gepensioneerden dit keer beperkt tot een tripje naar Rome. Daar ontdekt Sandra dat Bifs vriend Charlie (Timothy Spall) best een aardige kerel is.

Zo op het oog is er niet veel mis met Finding Your Feet: de film is slim geschreven, uitstekend geacteerd en met nonchalante vaardigheid geregisseerd. Toch is het behoorlijk cynisch, zoals de personages als pionnen worden verschoven in een scenario dat alle clichés uit het blijeouderengenre afstreept. Ziekte en dood dienen louter als inspiratie voor de overlevenden, en zelfs de obligate viagragrap blijft niet uit.

Romantische komedie, Finding Your Feet. Regie Richard Loncraine. Met Imelda Staunton, Timothy Spall, Celia Imrie, John Sessions, Joanna Lumley. 111 min., in 55 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.