Animatie

Finding Nemo

Pas op voor de kwallenkolonie

Voor Finding Nemo moet een uitgebreide studie naar licht en water zijn gemaakt. De film speelt zich bijna helemaal in de Stille Oceaan af, die soms wazig en ondoorzichtig is, en waar toenemende duisternis een indicatie van diepte geeft. In ondiepe, heldere wateren speelt het zonlicht in veranderlijke patronen over de bodem, steeds anders afgebogen door het zeeoppervlak.


Na de Toy Story-films en A Bug's Life laten de samenwerkende Pixar- en Disney-studio's opnieuw de vooruitgang van hun computeranimatie zien. De hoofdpersonen zijn felgekleurde vissen, die zich natuurlijk maar expressief langs koraalriffen bewegen. De hongerige baracuda die tijdens de opening een clownvissenfamilie traumatiseert, zorgt met een verrassingsaanval meteen voor een schitterend schrikeffect.



Hoewel technische virtuositeit dus een van de belangrijkste attracties van de film is, wil dat zeker niet zeggen dat een versie van inkt en waterverf niet de moeite zou zijn geweest. Het scenario en de personages blijven ook in een digitale wereld de belangrijkste ingredienten, en daarmee weet Finding Nemo net zo goed te overtuigen.



Marlin is de vaderclownvis, die zich eraan stoort dat iedereen verwacht dat hij moppen kan vertellen - 'een wijdverspreid misverstand'. Hij verloor in de beginscène zijn vrouw en veertig eitjes, en bleef alleen achter met zoontje Nemo, vanwege een misvormd vinnetje door zijn vader met overdreven zorg omgeven.



Het is die betuttelende houding die het jonge visje in een boze bui naar een boot laat zwemmen. Een duiker vangt hem en neemt hem mee voor het aquarium van een tandarts in Sidney, en daarmee is de basis van het verhaal gelegd. Nemo probeert te ontsnappen, Marlin probeert zijn zoon terug te vinden met hulp van Dory, een tropische vis die geen kortetermijngeheugen heeft.



Op hun weg vinden ze onder meer een haaienpraatgroep, een kwallenkolonie en een golfstroom die als een snelweg voor zeeschildpaddenmigratie dient. De obstakels voldoen stuk voor stuk aan de dubbele eisen voor een geslaagde familiefilm; fantasievol en uitbundig genoeg voor jonge kinderen, en met de humor en filmverwijzingen - horrorklassiekers als The Shining en Psycho komen langs - om bij volwassenen een succes te zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden