picsFloortje Smit

Filmcritici snappen er niks van: hoe kan die gare Poolse pseudoporno in de top-10 staan op Netflix?

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Het leven is te kort voor slechte films. Maar toch, als de hele wereld plots blijkt te kijken naar een op Rotten Tomatoes met nul sterren gewaardeerde Poolse softporno-film moet de professionele filmkijker die de vinger aan de pols van de tijdsgeest wil houden, zich manmoedig overgeven.

Dat moet hoofdrolspeler Laura in de wereldwijde Netflixhit 365 Days óók. De kittige zakenvrouw van 29 wordt tijdens een vakantie in Italië gekidnapt door een maffiabaas, met ‘een lijf dat door God is geschapen’ en ‘zijn piemel door de duivel’. Waarom? De Poolse blijkt al vijf jaar lang als een visioen in zijn dromen op te duiken en hij geeft haar daarom een jaar de tijd om verliefd op hem te worden. Zo lang duurt het niet voordat ze hem smeekt haar zo te neuken dat ze haar ‘in Warschau horen schreeuwen’.

Naast dit soort hopeloos slechte dialogen en dito acteerwerk is deze Poolse ‘rip-off van Fifty Shades’ ethisch gezien dus problematisch. Het is de verfilming van het al eeuwen bestaande misverstand dat als een tegenstribbelend meisje volmondig ‘nee’ zegt en je lang genoeg aandringt, haar af en toe de keel afknijpt, je piemel veelvuldig laat zien, haar in de boeien slaat en onder het motto ‘ik zal je laten zien wat je mist’ laat toekijken terwijl je gepijpt wordt én haar vervolgens meeneemt shoppen bij luxe designers en een rondje varen op je jacht, dat het dan vanzelf ‘ja’ wordt.

Franse feministen zijn inmiddels een petitie gestart om deze cinematografische ode aan het Stockholm Syndroom offline te laten halen, omdat het vol zit met aanrandingen, toxic masculinity en giftige machtsspelletjes. Filmcritici krabben zich op het hoofd: hóe kan dit broddelwerk overal ter wereld de ‘best bekeken’ top 10 van Netflix behalen? Misschien speelt de film precies in op de overgeanalyseerde onderwerpingsfantasie van de (carrière)vrouwtjes. Misschien is het lekker om je op te winden over iets onbenulligs als Poolse publieksporno. Misschien heeft de wereldbevolking gewoon ouderwets zin om seksscènes te zien, in een tijd waar we allemaal anderhalve meter afstand moeten houden en dit soort zweterige seks al jaren geleden langzaam maar zeker uit films verdween. 

Persoonlijk denk ik vooral dat iedereen Netflix én Pornhub inmiddels zo’n beetje heeft afgeschuimd tijdens de quarantaineperiode, en van gekkigheid niet meer weet wat te kijken.

Dit in ieder geval niet, want het is écht heel slecht, het is écht heel fout, zo camp als Cats en natuurlijk zet u het precies daarom vanavond stiekem toch aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden