'Film is meer dan entertainment'

'Politici zien kunst als iets wat functioneel moet zijn, wat bruggen moet slaan in een gefragmenteerde maatschappij. Anderen zien kunst als een verlengstuk van de entertainmentindustrie....

Welkom in Rotterdam, waar directeur Simon Field een verband legde tussen de verkiezingen en zijn festival. Drie kwartier voordat de stembussen sloten, ging de 32ste editie van het International Film Festival Rotterdam van start met Far from Heaven, Todd Haynes' ode aan de Technicolor-melodrama's van Douglas Sirk.

Aanwezig waren twee Rotterdamse wethouders (Van Sluis van economische infrastructuur en Hulman van kunstzaken en vervoer) en cameraman Ed Lachman. Andere politici, doorgaans bij de opening van het filmfestival sterk vertegenwoordigd, hadden elders prioriteiten. Co-directeur Sandra den Hamer: 'We hebben maar twee seconden overwogen de datum te veranderen.'

Vorig jaar zat de werkelijkheid het festival ook al in de weg; toen werd de prijsuitreiking een dag vervroegd om de concurrentie van het huwelijk tussen kroonprins Willem-Alexander en Maximá te ontlopen. Dit jaar verstuurde het festival als uitnodiging een stemformulier en een rood potloodje, waarmee de genodigden zelf de openingsfilm konden kiezen.

In Far from Heaven speelt Julianne Moore een huisvrouw die in de jaren vijftig een relatie begint met haar vriendelijke zwarte tuinman, nadat haar man heeft opgebiecht homoseksueel te zijn. De film - boordevol verwijzingen naar Douglas Sirk-films als All that Heaven Allows (1955) en Written on the Wind (1956) en schilderijen van Edward Hopper - ging vorig najaar in Venetië in première. Moore werd er bekroond als beste actrice, Ed Lachman voor zijn camerawerk.

'Een prachtige keuze', aldus Simon Field. 'Todd Haynes is een van de meest onafhankelijk denkende en verbeeldingsvolle Amerikaanse regisseurs.'

Het is ook een wat makkelijke keuze - hoewel op élke keuze wel wat valt aan te merken. Voor Michael Manns The Insider (2000), Julian Schnabels Basquiat (1997) en Roman Polanski's Death and the Maiden (1994) gold hetzelfde als voor Far from Heaven: te bekend, te Hollywood. Aan de andere kant: bij Abofazl Jalili's Delbaran (2001), Garin Nughoho's Leaf on a Pillow (1999), Peter Delpeuts Felice... Felice (1998) begonnen de hotemetoten al snel onrustig op hun stoel te schuiven.

Het kan altijd vreemder: in 1994, toen sponsors en subsidiënten elkaar nog verdrongen, vertoonde het festival voor de Chinese hoofdfilm For Fun de korte film Vibroboy van Jan Kounen. Daarin verandert een huisvader onder invloed van een eeuwenoud Inca-artefact in een mutant, die met een op een drilboor bevestigde fallus zijn vrouw te lijf gaat.

Op de openingsavond van de 32ste editie waren 1200 gasten aanwezig, ook de tweede voorstelling van de avond - toegankelijk voor het gewone publiek - was helemaal uitverkocht. Ook dát was wel eens anders: bij de opening van het allereerste festival, op 28 juni 1972, zaten er maar zeventien mensen in de zaal. Toenmalig wethouder G. J. de Vos van kunstzaken vond dat te weinig voor een officieel openingswoord en keerde onverrichter zake huiswaarts.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden