Film extra

Voor de begintitels van Wraakengel zijn korzelige beelden te zien van een engelachtig meisje in het gras, hetzelfde meisje en een vriendinnetje op de fiets, een snelle sportwagen, een ambulance met gillende sirene en de bestuurder van de open auto, een soort kunstenaar blijkt later, thuis met een fles whisky...

Jan Pieter Ekker

De kunstenaar laat de voordeursleutels in het slot zitten. De krantenjongen neemt ze mee en geeft ze aan zijn Marokkaanse vriend, die nog dezelfde avond, gewapend met een zaklampje, het huis binnendringt. Daar staat de kunstenaar hem al op te wachten. Hij spuit gas in de ogen van de (on)genode gast en knevelt hem aan een stoel.

Wraakengel is het filmdebuut van beeldend kunstenaar Jaap de Vries, die ook een schilderij heeft gemaakt met dezelfde titel. Dat schilderij – een jong meisje dat de handen voor haar buik heeft gevouwen en een grote zwarte vogel die nauwelijks te onderscheiden is van een even zwarte achtergrond – staat afgebeeld in Esthetica van de zinloosheid, een fraaie uitgave van het Bredaas Museum, waarin Ron Dirven het een en ander uit de doeken doet over de beweegredenen van De Vries.

'Schrijven over het werk van Jaap de Vries gaat bij mij evenzo gefragmenteerd als het karakter van zijn werk en werkwijze is. Associatief. Versnipperd in beelden en gedachten', waarschuwt hij.

'Zijn filmscenario's maakt De Vries op dezelfde manier als zijn collageschilderijen. Hij schrijft, knipt, ordent en plakt in elkaar. Hij doet dit zelfs op papier van dezelfde afmeting als zijn schilderijen op de grond van het atelier. Het script lijkt homogeen, maar is volkomen uit fragmentjes opgebouwd. Alles komt zonder verband ( ...) Zo schept hij voor zichzelf de grootst mogelijke vrijheid. Als in een spel. Iedere keer als een nieuwe fase ingaat, ligt alles open. Of het werkt, blijkt pas in de montage.'

Het werkt niet.

De beeldenreeksen die De Vries koppelt, zijn oninteressant. Hij wil 'beelden laten botsen, experimenteren, uitvinden. Bewust stukmaken en weer helen. Maar dan anders.' Helaas.

Het totaal wordt nooit meer dan de som der delen. Een mislukte kunstenaar, met een constante grimas op zijn gezicht, droomt van een jong meisje; hij achtervolgt haar in een zelf gecreëerde virtuele wereld. Een Marokkaanse jongen heeft er wat mee van doen, maar wat precies, en waarom de verwarde kunstenaar hem binnenhaalt en gijzelt, wordt niet duidelijk. De animaties in Wraakengel zijn knullig, het spel is beroerd, vooral van het opgefokte Hollandse krantenbezorgertje.

Gelukkig laat De Vries weten dat hij negatieve kritiek in deze fase van zijn ontwikkeling als buitengewoon constructief beschouwt; hij hoopt dat Wraakengel slechts het begin is van een reeks auteursfilms.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden