Fietsers winnen de auto-oorlog - waarom dan nog altijd zo agressief?

Nederland, provincie Gelderland, stad, stadje Nijkerk: in de Fliersteeg [tussen Nijkerk en Amersfoort Vathorst] is van de weg een fietsstraat gemaakt met rode asfalt. In deze straat is de auto te gast. DE automobilist moet dus rekening houden met de fietser. OP de weg is een verkeersbord geschilderd, getekend, met een tekening van een fietser en een auto die achter de fietser moet blijven rijden, in de kleuren rood, wit en blauw. ANP COPYRIGHT GEORGE MOLLERING Foto George Mollering

En toen stond ik plotseling op een fietspad. Met de auto. Links en rechts zoefden driftig bellende fietsers langs, er waren opgestoken middelvingers en een fietsstuur trok – expres, dat durf ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te zeggen – piepend een streep over m’n zijportier. Van een oud-collega heb ik geleerd dat je in zulke gevallen ‘Hippies!’ terug moet roepen, maar ze waren met te veel. Fietsersagressie, dáár zouden ze eens langjarig wetenschappelijk onderzoek naar moeten doen.

Ik stond er per ongeluk. Dat zit zo: al jaren voert mijn dorp oorlog tegen de automobilist. Vroeger kon je de auto midden op het centrale marktplein neervlijen, tegenwoordig word je gearresteerd als je met een gemotoriseerd voertuig de binnenstad te dicht nadert. Om die binnenstad heen is een kluwen van ringwegen en omwegen aangelegd, die elke week worden verlegd, verbreed, versmald, afgesloten, opengebroken, opgeheven en op een verrassende plek weer aangelegd. Het doel van het gemeentebestuur is om zoveel dwaalsporen uit te zetten voor automobilisten dat ze ontmoedigd op de fiets stappen, of de bus nemen (die eens in de zeven kwartier stopt op 23 minuten lopen hiervandaan), of lekker thuisblijven, want dat laatste is het goedkoopst voor alle partijen en ook heel goed voor het milieu.

Maar soms moet het, met de auto de binnenstad proberen te trotseren. Er was evenwel weer eens een weg in rook opgegaan die er vorige week nog was . Een afslag was er wel, naar iets breeds en uitnodigends. En zo kwam ik op dat fietspad terecht. Weer een slag verloren in de cultuurstrijd tussen stad en periferie.

Binnensteden boeken overwinning na overwinning in de auto-oorlog. In Parijs is burgemeester Anne Hidalgo vorig jaar begonnen met het simpelweg dichtgooien van rijbanen in de stad. In 2020 moet er 1.400 kilometer fietspad liggen, beroemde verkeersaders worden autoluw gemaakt. Ze noemt het shocktherapie.

In Oslo strandde een plan om delen van de binnenstad geheel autovrij te maken, maar in de Noorse hoofdstad verdwijnen wel geleidelijk alle parkeerplaatsen op straat. Het stadsbestuur in Toronto, Canada, gooide een belangrijke verkeersader goeddeels dicht.

Allemaal willen ze ‘net als Amsterdam’ worden, met voetgangersgebieden en veel fietsen en fijnmazig openbaar vervoer en autovrije zones. Mijn binnenstad is ook al jaren in de ban van die wens.

Er is veel voor te zeggen: je kunt je kind gerust alleen op de fiets naar de stad sturen, de luchtkwaliteit is erop vooruitgegaan en de Markt is buitengewoon opgeknapt sinds het geen parkeerplaats meer is.

Maar die fietsersagressie, kan daar wetgeving tegen komen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.