Festival trapt af met trompetfeest

North Sea pakt dit jaar vooral uit met spannende Europese jazz, die ruim tweederde van de programmering uitmaakt...

ROTTERDAM Zal het een benauwd plakfestival worden? De hittegolfachtige weersvoorspelling voor dit weekeinde doet vrezen voor het North Sea Jazz Festival. Vrijwel alle 180 concerten zijn binnen, en zo’n kleine 20 duizend mensen bevinden zich per dag in één gebouw. Maar het viel reuze mee, gisteren aan het begin van de avond. Terwijl op buitenpleintjes gebakken kon worden in de zon en de witte wijn goed werd verkocht, kon je in de zalen van het Rotterdamse Ahoy’ genieten van de koelte, al of niet met een meegesmokkeld bord tapas op schoot. Dat was op de vorige locatie, het Haags Congrescentrum dat een veel benauwdere locatie is, wel anders geweest.

De tweede Rotterdamse editie van North Sea Jazz begon net als vorig jaar relaxt. Wel worden er meer bezoekers verwacht, ondanks of misschien wel dankzij het verhoogde fijnproeversgehalte van het programma. De eerste dag was bijna uitverkocht, vanavond helemaal. Voor zondag, muzikaal de meest veelbelovende dag, zijn nog kaarten verkrijgbaar.

Een van de eerste concerten was van trompettist Terence Blanchard, die met het Metropole Orkest muziek uitvoerde die hij maakte bij de films van Spike Lee. Het was een beetje tamme vertoning, met weinig opwindende bijdragen van onder anderen zangers Patti Austin en Bilal, een risico als je bij de nogal doorsnee jazzy Hollywoodsoundtrack de film weglaat. Blanchard speelde wel goed, met strakke nootbuigingen en een degelijk geluid op bügel.

Het mooie van dit soort Europese festivals is dat de minder bekende Amerikanen kunnen uitpakken met grote bezettingen, wat in hun vaderland economisch onhaalbaar is. Trompettist Charles Tolliver is volkomen ten onrechte nooit een grote carrière beschoren geweest. Net als zijn tenorsaxofonist Billy Harper en de indrukwekkende ritmesectie van zijn big band – George Cables op piano, Cecil McBee bas en Victor Lewis op drums, was hij jong in de voor de jazz slappe jaren zeventig en heeft hij zich nooit aan de fusion gewaagd.

Na zijn bijdrage aan de laatste cd van Andrew Hill krijgt hij wat meer aandacht, en die grijpt hij met beide handen aan. Vooral het eerste, lange stuk was zo’n ‘hier ben ik’-fanfare waar Amerikaanse musici nog altijd zo goed in zijn, een funky compositie vol uitroeptekens, waarin Tolliver zijn niet geringe kunnen op de trompet tentoonspreidde. Extreem gebogen noten, lenige buitelingen, een glanzende toon. Jammer alleen dat de zaalversterking nogal modderig klonk.

Hoewel de verwarrende richtingaanwijzers van vorig jaar zijn vervangen door duidelijker en minder Zen-achtige bordjes, was het daarna in Ahoy’ toch even zoeken naar Madeira, in de ECM-zaal. Daar begon toetsenist Christian Wallumrød met zijn ensemble de avond: Scandinavische geïmproviseerde muziek van de soort waar het label groot mee is geworden. Even de oren opnieuw afstellen na Tollivers kopergeweld, dan hoorde je prachtige klanken, als het ware om stilte heen opgebouwd, met ietwat plechtige maar warme, bijna volks aandoende melodieën. Ook deze groep telde een bijzondere trompettist, Arve Henriksen, op onnavolgbare manier noten knedend, zo zangerig dat het leek of er een ziel in het instrument huisde.

Het trompetfeest ging verder bij het stevige en erg lekkere concert dat de Noorse trompettist Mathias Eck gaf in de spiegeltent. Ongedwongen, vet, groovend en met een clubje jonge openminded muzikanten. Echt een voorbeeld van de spannende Europese jazz die dit jaar meer dan tweederde van de programmering uitmaakt.

Dat aandeel kan nog oplopen, want enkele oude Amerikaanse helden hebben afgezegd: bassist Ron Carter, pianist Hank Jones en trombonist Bob Brookmeyer. Het concert van Carter wordt vanavond gelukkig vervangen door twee tenorgiganten die eigenlijk nooit hadden mogen ontbreken: Johnny Griffin en Benny Golson. Het North Sea-feest is nog maar net begonnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden