boekrecensiekort

Femke Vindevogel geeft haar donkere verhaal lucht met speels proza en sterke metaforen

Casper Luckerhof

‘Ik ben Iggy, een dertigjarige vrouw die als suppoost werkt in het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst. Ik ben geen held.’ Nou, dat is alvast duidelijk, in deze roman van de Vlaamse schrijver Femke Vindevogel. Eerder debuteerde zij met Confituurwijk, dat zich afspeelt in een achterstandsbuurt in Gent. Haar nieuwe boek Baksteen is in dezelfde omgeving gesitueerd. Iggy treft voor haar deur twee zakken met stenen aan. Die blijken de restanten te zijn van een muurschildering die haar overleden vader ooit maakte. Door het puzzelen met de stenen herinnert ze zich de gewelddadige alcoholist die hij was, een man die in de tuin met een jachtgeweer op lege blikjes bier schoot.

Een donkere roman, Baksteen, maar Vindevogel geeft het verhaal lucht met speels proza. Haar metaforen roepen vaak krachtige beelden op. Bijvoorbeeld als ze de gasten op de begrafenis van Iggy’s vader beschrijft: ‘Onder hun mopshondogen een opeenstapeling van doorgezakte komma’s en gemiste kansen, en trillend, hevig trillend, alsof ze in een vorig leven chihuahua’s met angststoornissen waren geweest.’ Ja, dat is literatuur.

Femke Vindevogel: Baksteen. Van Oorschot; € 21.

null Beeld Van Oorschot
Beeld Van Oorschot
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden