Feest in Gent met 'Holy Shit' en duiven

Zang, dans en theater tijdens de Gentse feesten, die soms uitzinnig zijn, en soms beklemmend...

Gent In sociëteit Het Volk, in het oude centrum van Gent, is het tijd voor Café Chantant. Gentse artiesten zingen liedjes van weemoed en verlangen, en het publiek zingt zachtjes mee. Het Volk is een sociëteit van de arbeidersbeweging, van oorsprong bedoeld om de arbeiders en ouden van dagen een beetje plezier en troost te bieden. Meestal in de vorm van een bonte avond met bingo, of door het verstrekken van een voedzame maaltijd.

Maar nu is het tijd voor zang, dans en theater – want de Gentse Feesten zorgen ervoor dat de hele stad tien dagen lang op z’n kop staat. In de tuin van Het Volk staat voor de gelegenheid een nostalgische jukebox waaruit de hele dag muziek klinkt – van Wij zijn twee vrienden (Dennie Christian) tot het in deze omgeving behoorlijk optimistische Uptown girl (Billy Joel). De meisjes hier gaan niet meer de stad in, die zijn oud en grijs en moe, en hebben ook nog hun keurig gekapte dwergpoedels onder de arm.

‘Uptown Gent’ is vandaag een immens podium, vergelijkbaar met het fringefestival in Edinburgh en het festival in Avignon, maar dan op Gentse maat gesneden. Maar met in de theaters zelf ’s avonds reguliere voorstellingen waarin het Vlaamse theater zich van zijn beste kant laat zien. Van kleine theaters als het Nieuwpoort waarin Pascale Platel haar performancekunsten vertoont en De Tinnenpot waar Dario Fo’s Obscene Fabels worden opgevoerd, tot de grote zaal van NTGent, waar De Nieuwe Snaar triomfen viert met de voorstelling Foor 11. Muziektheater op hoog niveau, gemaakt door vier talentvolle entertainers die even goed muziek maken als halsbrekende toeren uithalen, en tussendoor op warmbloedige wijze hun literaire teksten met het publiek delen.

Foor 11 speelt zich af ergens in de staketsels van een armoedige dorpskermis, waar het leven met de moed der wanhoop wordt geleefd. De liedjes gaan over liefde, lijf en lust, en worden afgewisseld met op en top Vlaams absurdistische scènes. Zo heeft Geert Vermeulen een krankzinnige act met een levende rat, en hij verdwijnt meerdere keren op mysterieuze wijze in een enorme onttakelde zweefmolen.

Zo uitzinnig als Foor 11 is, zo timide en beklemmend is de voorstelling Achiel de Baere van Toneelgroep Ceremonia. Dit stuk van Eric de Volder uit 1988 beleeft tijdens de Gentse Feesten een heropvoering die het belang ervan onderstreept. De Volder vond ooit op een rommelmarkt in de lade van een oud bureau een aantal notitieboekjes waarin de Gentse duivenmelker Achiel de Baere een dagboek bijhield. Daarin gaat het over vijf zaken: zijn duiven, het weer, zijn ziekte, seks en zijn liefdesleven. De drie acteurs brengen die toevallig ontdekte woorden op simpele wijze tot leven. Aldus krijgt Achiel de Baere’s zonderlinge bestaan een mooie nagedachtenis, waarbij vooral zijn liefde voor de duiven ontroerend wordt beschreven.

Het Willem Breuker Kollektief en souldiva Sabrina Stark zorgen voor de Nederlandse inbreng. En het volkselement komt voor rekening van de chanteuses De Valse Teefjes en de klucht Holy Shit met als ondertitel ‘Drie Jeannen gaan naar Lourdes’

Na de Feesten zijn de kerken weer open. Voor biecht en berouw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden