Drama

Falkenberg Farewell

Op de grens van de echte, volwassen wereld

Hoe paradijselijk kan Falkenberg zijn? Wie in de wildernis rondom het Zweedse stadje zwerft en met goede vrienden naakt in meertjes zwemt, kan vergeten wat het ook is: een benauwende plek waar drive-in-bingo wordt gespeeld en keurige gazonnetjes bij uniforme huizen groen gehouden worden door sprinklers.


In Falkenberg Farewell kunnen vijf 20-plussers het moment niet langer uitstellen: ze moeten uit het paradijs van hun jeugd, hup, die echte wereld in. Het is de laatste zomer die hij hier doorbrengt, verzekert David, een Kurt Cobain- lookalike, zijn beste vriend.


Het productieproces van Falkenberg Farewell begon voor een handvol Zweedse jeugdvrienden, ook eind twintigers en onervaren op het gebied van film, als tijdverdrijf tijdens zo'n zelfde soort zomer in hun woonplaats Falkenberg. Regisseur Jesper Ganslandt en cameraman Frederik Wenzel schreven het script gebaseerd op de twijfels binnen hun vriendengroep en lieten ieder het karakter spelen dat op hem gebaseerd is. Na het draaien zag de maatschappij van Lukas Moodysson de potentie van het project en hielp bij de montage.


Onbevangenheid is de grootste kracht van Falkenberg Farewell. Het is een dromerige, melancholische film over mannenvriendschap die het moment tussen adolescentie en volwassenheid natuurlijk weet te vangen - documentair bijna. Het handheld camerawerk is versneden met familiefilmpjes en shots van tijdloze natuur. De jongens hangen rond alsof de tijd heeft stilgestaan: meisjes zijn afwezig en ze dollen maar wat. Hun onschuld staat tegenover het besef dat hun kindertijd eigenlijk alleen nog maar in hun herinnering bestaat. De bijna organische vriendschap zal onvermijdelijk uit elkaar brokkelen.


Falkenberg Farewell lijkt op films van Gus Van Sant: de verhaalstructuur is los, er hangt narigheid in de lucht en de camera zit de jongens dicht op de huid.


Een probleem is dat de grens tussen raadselachtig en onduidelijk in het begin niet scherp genoeg wordt getrokken. Door de hoeveelheid indirecte informatie lijkt elke opmerking belangrijk. Wat niet zo blijkt te zijn.


Het zou fijner zijn direct in hun kabbelende dromerigheid te belanden. Zonder een druk hoofd dat hoofd- en bijzaken moet onderscheiden.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden