Recensie Van der Laan

Extra hoofdstukken in biografie Van der Laan – in reportagevorm – pakken goed uit (vier sterren)

Kemal Rijken: Van der Laan – Biografie van een burgemeester

Ambo Anthos; 568 pagina’s; € 15.

Job Cohen, oud-burgemeester van Amsterdam, rijdt op 26 januari 2017 in zijn donkerpaarse Toyota IQ over de A28 tussen Amersfoort en Utrecht als de telefoon gaat. Cohen ziet op zijn schermpje dat het zijn opvolger is, Eberhard van der Laan. ‘Hallo Job. Ik moet je iets vertellen. Ik heb longkanker en het is uitgezaaid, en ongeneeslijk.’ Cohen vloekt. Kemal Rijken schrijft het zo levensecht op, dat je als het ware bij Cohen op de achterbank zit wanneer de onheilstijding via de handsfree speaker de auto binnenkomt.

Rijken (1980), historicus en politicoloog, heeft aan zijn biografie, twee jaar geleden gepresenteerd aan de burgemeester van Amsterdam zelf, nu drie hoofdstukken over diens laatste maanden toegevoegd. Op basis van gesprekken met rond de 150 verwanten, collega’s en voorbijgangers reconstrueert Rijken de belevenissen van de scherpzinnige, charmante en welbespraakte advocaat en politicus. Zijn keuze voor de reportagevorm pakt gelukkig uit. Het boek opent sterk met een minutieus verslag van de avond waarop de pas benoemde Van der Laan de ouders en de media op de hoogte moet stellen van het misbruik van tientallen kinderen door Robert M., kinderverzorger bij kinderdagverblijf ’t Hofnarretje en Jenno’s Knuffelparadijs. De professionaliteit van de crisismanager, zijn vermogen tumultueuze bijeenkomsten in goede banen te leiden en vooral zijn juiste woordkeus in delicate confrontaties komen meteen uit de verf.

Het blijken aangeboren eigenschappen als we Van der Laan volgen als jeugdige joyrider, student en PvdA-activist, assistent van wethouder Jan Schaefer, topadvocaat, fractievoorzitter in de Amsterdamse gemeenteraad en minister van Wonen, Wijken en Integratie. Van der Laan is het oliemannetje dat vrijwel alle obstakels soepel uit de weg weet te ruimen, terwijl de omstanders waarderend toekijken. Van der Laan valt alleen uit zijn rol als hij te maken heeft met ambtenaren. Zowel op het ministerie als op het stadhuis zijn die niet gewend aan een kortaangebonden, humeurige baas die hen de huid vol scheldt bij minder dan optimaal presteren. Zijn ongeduld, zijn rookverslaving en zijn nalatigheid als echtgenoot en vader zijn wat Rijken betreft de enige smetten op het blazoen van de nu al legendarische burgemeester.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.