Ex-meneer Bétancourt schrijft ook een boek

PARIJS Het leven van een gijzelaar van de FARC – de trotskistisch-narcotische bevrijdingsbeweging van Colombia – mag dan ellendig zijn, de echtgenoot van een gijzelaar heeft het ook niet gemakkelijk....

Zesenhalf jaar reisde hij de wereld rond, sprak met politici en steuncomités, zamelde geld in, gaf interviews, wierp strooibiljetten af boven de jungle. Met werken gestopt, appartement verkocht – alles stond in het teken van de bevrijding van zijn vrouw: Ingrid Bétancourt, de beroemdste gevangene in de jungle van Colombia. Zijn beloning? Een tikje op de wang, kort nadat het gecamoufleerde vliegtuig van de Colombiaanse geheime dienst geland was.

‘Kort daarvoor had ze me gebeld. Heel koel, alsof ze me die ochtend nog had gezien. Dat heeft me wel voorbereid op de schok.’ Nog dezelfde nacht, ergens tussen half vijf en vijf uur, zei Ingrid naar Parijs te willen, om haar kinderen te zien. Het betekende het einde van hun huwelijk. Ze zouden elkaar niet meer zien.

Dat tikje op de wang vormt ook de omslag van zijn boek, Ingrid et moi (Ingrid en ik), waarin Lecompte het allemaal van zich afschrijft. De Spaanse versie volgt over twee maanden. Hij was gewaarschuwd, vertelt hij in Parijs. Niemand komt onveranderd uit zo’n lange gevangenschap. ‘Maar ik wilde er in geloven. We waren gelukkig, de enige ruzie die we hadden ging over de lengte van mijn haar.’

‘Ik had een paar uur met haar willen praten, onder vier ogen’, vertelt hij. ‘Om te zien of we samen verder zouden willen. Die tijd was er niet.’ Het moment waarop de liefde definitief doofde, kan hij benoemen: 14 januari 2009, toen Bétancourt hem condoleerde met het overlijden van zijn vader en in één moeite door de scheiding aanvroeg.

Haar eerste huwelijk was met de Fransman Fabrice Delloye, met wie ze twee kinderen kreeg. In 1997 trouwde Bétancourt met Lecompte, een Colombiaanse architect. Op 22 februari 2002 werd ze tijdens haar verkiezingscampagne ontvoerd .

Tegelijk met Bétancourt werden op 2 juli 2008 elf Colombiaanse en drie Amerikaanse gijzelaars bevrijd. De Amerikanen schetsen in hun boek Out of Captivity een weinig vleiend portret van Bétancourt, die ze egoïstisch noemen. Dat is ook het beeld dat oprijst uit Captive van Clara Rojas, de campagneleidster die samen met haar in handen van de FARC viel.

Het beloofde boek van de hand van Bétancourt zelf laat al een tijdje op zich wachten. Lecompte wil vooral vergevingsgezind zijn. ‘Onze scheiding is de schuld van de FARC, en niemand anders.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden