Évolution doet iedere gedachte verstommen

Évolution beeldt een sprookjesrijk uit van horror, dromen en zeesterren. Ineens stuit je op een van de mooiste ontsnappingsscènes uit de recente filmgeschiedenis.

Avond na avond kijken de verpleegsters bloederige instructiefilmpjes over het maken van een keizersnede. De vraag is waar ze die les voor nodig hebben. Op het afgelegen vulkaaneiland waar het ziekenhuis staat, leven alleen vrouwen en jongetjes.

Het blijkt een wereld die enkel aan zijn eigen wetten gehoorzaamt, in Lucile Hadžihalilovic' Évolution. Als toeschouwer waan je je een schipbreukeling die op de kust is aangespoeld en vervolgens, dwalend door de nacht, op onderzoek gaat.

De vrouwen, kruisingen van Stepford Wives en zeemeerminnen, hebben zuignappen op hun rug; ze voeren de jongetjes wormenprut en een inktachtig medicijn, tot het tijd is de knapen naar het ziekenhuis te brengen. Eén van hen is de tengere Nicolas (Max Brebant), die onder water een jongenslijk zag. Hij is geïntrigeerd door de rode zeester die rustte op de buik van het verzonken kind.

Hadžihalilovic vorige film, het alweer twaalf jaar geleden gemaakte Innocence, toonde een in het bos gelegen internaat waar jonge meisjes middels bizarre rituelen werden klaargestoomd voor de volwassenheid. In Évolution bouwt zij opnieuw laag voor laag een uit mythe, horror, dromen en biologie gesmeed sprookjesrijk, en dat zonder de genoegdoening van een allesverklarende plot.

Interview Lucile Hadžihalilovic

Met de film Évolution heeft regisseur Lucile Hadžihalilovic een visuele nachtmerrie neergezet. Lees hier hoe ze te werk ging.

Zeker, de film valt makkelijk te interpreteren als een verontrustende parabel over kinderangsten: moeders die geen moeders blijken te zijn, het onkenbare, vijandige lichaam, het zit er allemaal in. Maar hoe langer Nicolas door de duistere gangen van het hospitaal sluipt, hoe meer Évolution voorbij het verstand glipt en zich aan je onderbewuste vastzuigt.

Dan stuit je op een van de mafste en mooiste ontsnappingsscènes uit de recente filmgeschiedenis. Of op een extreem close-up van de voelsprieten van een zeester, voorzichtig tastend rond een uitstulpende jongensnavel. Secuur aan elkaar geregen beelden, die elke gedachte doen verstommen.

Évolution. Drama. Regie. Lucile Hadžihalilovic. Met Max Brebant, Roxane Duran, Julie-Marie Parmentier, Mathieu Goldfeld. 81 min., in 9 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.