serierecensie Euphoria

Euphoria is als een kermisattractie waar je niet uit kunt stappen ★★★☆☆

Euphoria is, zelfs voor doorgewinterde seriekijkers, soms moeilijk om naar te kijken. Daarmee dringt de verdenking van effectbejag zich op. Daar staat tegenover dat de jonge acteurs de sterren van de hemel acteren.

Euphoria. Beeld HBO

De vijfde aflevering van de nieuwe Amerikaanse HBO-serie Euphoria speelt zich af op een kermis. Het is een klassieke manier om alle personages op een exotische locatie samen te brengen en daar te confronteren met fobieën en/of vluchtige romantiek. Zo waren we met seizoen 3 van Stranger Things ook al op de kermis en zaten we in dezelfde week bij Toy Story 4 in een reuzenrad. Euphoria gaat een stap verder; daar is de kermis een danteske ring van de hel en de freaks zijn niet tegen betaling te bezoeken: dat zijn we zelf.

Terwijl op Netflix een expliciete zelfmoordscène uit de serie 13 Reasons Why wordt geknipt, is Euphoria (op Ziggo/HBO) bezig om alle piketpaaltjes te verplaatsen. Euphoria is explicieter dan welke serie ook en combineert dat met een nihilistisch wereldbeeld dat je ook nog wel eens aantreft in antieke voorlichtingsfilms, waarin de jeugd op de gevaren van seks en drugs wordt gewezen.

Euphoria

Drama

★★★☆☆

Van Sam Levinson

Met Zendaya, Hunter Schafer, Jacob Elordi

Te zien op Ziggo/HBO

De eerste aflevering baarde al opzien omdat een ijverige criticus er dertig (dertig!) manlijke geslachtsdelen (full frontal) in telde – weliswaar geholpen door een uitvoerig moment in een kleedkamer van een footballclub, maar dat is het type scene waarbij in het gros van de films en series creatief met handdoeken wordt omgesprongen. In Euphoria is de dickpic stijlmiddel geworden.

Euphoria is een merkwaardig geval. Een journalist vergeleek het met een ongeluk waarbij je niet kan wegkijken. In de eerste afleveringen wordt een aantal personages geïntroduceerd die bij elkaar op school zitten en stuk voor stuk model lijken te staan voor de ergste problemen die een jong mens op zijn weg kan tegenkomen. Martelende onzekerheid over identiteit, drugsverslaving, misbruik, zelfmutilatie en suïcidale neigingen, om maar eens een paar plotlijntjes te noemen. En dat is dan pas de eerste aflevering.

De serie, die gebaseerd is op het gelijknamige Israëlisch voorbeeld, is af en toe moeilijk om naar te kijken. Zelfs voor doorgewinterde kijkers is bijvoorbeeld de scène waarin een drugsdealer een jonge verslaafde dwingt te gebruiken vrijwel niet te doen. Dat roept de vraag op: waarom? De verdenking van effectbejag dringt zich op.

Daar staat tegenover dat een aantal van de jonge acteurs de sterren uit de hemel acteren en dat Euphoria een trippy, visuele flair heeft die af en toe doet denken aan een film als American Honey. De soundtrack luistert als de line-up van elk vooruitstrevend muziekfestival deze zomer. Hoofdrolspelers Zendaya (ex-kindster van Disney Channel, als Rue) en haar transvriendin Hunter Schafer (als Jules) stralen zoveel leven uit, dat we als kijker tot nu toe toch aan boord bleven. Een beetje als een kermisattractie waar je niet uit kunt stappen.

Schuilen voor de hitte, met een fijne serie


Meer tips voor goede series? Bekijk hier al onze serierecensies.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden