filmrecensie escape room

Escape Room wordt al snel een flauwe herhaling van zetten (twee sterren)

Misschien heeft het nieuwe horrorgenre van de escaperoomfilm zijn beste tijd alweer gehad.

Beeld Escape Room

De mogelijke angstfantasie van bezoekers van een escaperoom, zo’n afgesloten kamer waarin je je via verschillende hints en puzzels een weg naar buiten moet banen, ligt voor de hand: wat als de deuren gesloten blijven? Of beter gezegd: wat als de puzzelontwerper een maniak is en jij zijn proefkonijn? Voer voor horrorfilmers, getuige maar liefst vier escaperoomfilms die het genre de afgelopen twee jaar van een nieuwe subcategorie voorzagen. Escape Room (de derde van het kwartet met die titel, wellicht een indicatie van vroegtijdige ideeënarmoede) laat zich kijken als kruisbestuiving tussen moderne genreklassiekers als Saw (2004) en Cube (1997), maar lijkt vooral gemaakt voor een publiek dat Saw (te goor) en Cube (te vaag) niet trekt. De film is soms aardig inventief, met als hoogtepunt een op z’n kop gekeerd poolcafé, waarin de plafondplaten een voor een wegvallen in een peilloze diepte, maar verwordt vlot tot mechanische herhaling van zetten. Bijkomende gedachte: hoe kijk je eigenlijk escaperoomhorror sinds het recente dodelijke ongeluk in een Poolse escaperoom de fantasie heeft ingehaald?

Escape Room, horror, 2 sterren.

Regie: Adam Robitel.

Met: Logan Miller, Deborah Ann Woll, Nik Dodani, Yorick van Wageningen.

100 min., in 67 zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.