Erykah Badu was absurd arty-farty

Soms valt er wel chocola te maken van wat Erykah Badu doet, soms ook niet. Een uur lang solliciteerde ze naar de wisseltrofee voor Slechtste Concert van het Jaar.

Van onze verslaggever Menno Pot

Van alle nu-soul dames (Angie Stone, Jill Scott, Alicia Keys) is de 37-jarige Badu het meest wispelturig en dus ook het spannendst, al schrijft ze nauwelijks nog beklijvende liedjes. Soms valt er wel chocola te maken van wat ze doet, zoals op haar jongste album New Amerykah Part One (4th World War); soms ook niet, zoals op Worldwide Underground uit 2003 én tijdens de eerste helft van haar optreden van dinsdag, in het Amsterdamse Paradiso.

Een uur lang solliciteerde Erykah Badu naar de wisseltrofee voor Slechtste Concert van het Jaar. Het begon om half tien, toen haar begeleidingsband het podium betrad, een tijdje wezenloos om zich heen stond te kijken en maar met het reggaeplaatje van de deejay mee begon te pingelen.

Met het ontzagwekkende afrokapsel van Badu achter de microfoon werd het aanvankelijk nog gekker. Nieuwe stukken als The Healer, op plaat al niet licht verteerbaar, werden op het podium een wervelwind van breaks, versnellingen, ritmes en onaangenaam harde bastonen.

Stemvorken
Badu zong en rapte, klooide met twee stemvorken, trommelde met een gekromd stokje op een soort djembé en soleerde een paar minuten op een elektronisch percussiepaneel dat naast haar microfoon stond opgesteld.

Iets als een liedje was een uur lang nergens te bekennen, terwijl je laveerde tussen ergernis en verwondering en het optreden zich hortend voortsleepte. Het was soms zó absurd arty-farty dat je begon te vermoeden dat deze voorstelling je domweg boven de pet ging.

In het tweede nam het optreden alsnog vaste vorm aan, en bij vlagen was het nog goed ook. Eindelijk kwamen ook de publieksfavorieten aan bod, waaronder Bag Lady en het nog altijd sterke Tyrone. De band kwam los, het optreden kreeg ritme, maar een echt geslaagde avond viel er toen al niet meer van te maken, laat staan dat we na een uur amorfe flauwekul nog op obligate toespraakjes over liefde en vrede zaten te wachten.

**

Erykah Badu. Paradiso, Amsterdam, 22 juli.

\N Beeld
\N

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden