Ergerrrrrnis

'Van mailers en website-respondenten zijn wij zo langzamerhand gewend dat zij alleen hun voornaam geven, maar kennelijk doet dit gebruik nu ook onder papieren briefschrijvers zijn intrede....

Dat was vier weken geleden en Hedenlands is tot de conclusie gekomen dat ergerlijk voor dit verschijnsel niet de juiste kwalificatie is. Jammer is meer op z'n plaats. Of spijtig. Betreurenswaardig gek genoeg weer niet, maar dat is misschien omdat Hedenlands voor dat woord überhaupt weinig emplooi heeft. Voor kleine verdrietjes is het te groot, en voor groot verdriet weer te klein. Bij groot verdriet passen woorden die een beetje pijn doen.

'Het is een rrrramp.' Dat voel je even in je maag. 'Afgrijselijk.' Lichte rilling in de nek. 'Betreurenswaardig.' Twee handen, tien zorgvuldig op elkaar geplaatste vingertoppen. Sportieve herenschoenen met zo'n metalen labeltje aan de zijkant. Het gezicht van Wim Kok.

Brieven met alleen een voornaam. Een betoog, een ontboezeming, een fijnzinnige kanttekening, een tirade, en dan alleen: Harry. Het heeft iets desolaats. Vanuit ruimtestation MIR kijken we neer op de aarde , en één stipje op die gemarmerde knikker daar beneden, ergens in het grijs of het groen of het blauw, microscopisch klein , is Harry. En Harry, laten we de aanleiding niet uit het oog verliezen, ergert zich wild als weerman Hiemstra zegt dat het gisteren kouder als vandaag was. Hallo Harry. Harry zwaait. Wij zien hem niet.

Wat als Harry nu 'Den Burg, Texel' achter zijn naam had geschreven? Een plaatsnaam, waarom maakt dat iets uit?

NRC afgelopen maandag: Masters - triomf beloning voor Fijiër Singh.

'En, wie heeft de Masters gewonnen?'

'Vijay Singh, uit Fiji.'

'Zozo, dus op Fiji golfen ze ook.'

'Nee, alleen Vijay Singh.'

'Aha: Masters gewonnen door enige golfer van Fiji!'

'Nou nee, er zijn er nog wel een paar.'

'Hm. Dus: Masters gewonnen door man van eiland waar sommige mensen golfen.'

'Ja.'

'Fascinerend.'

Ik geef toe, als Vijay Singh een Eskimo was, zou het vermelden van zijn woonplaats iets toevoegen. Vooropgesteld dat hij er nog woonde natuurlijk. Een golfende Eskimo. Groene balletjes.

Wat willen we toch met die plaatsnamen? Hebben we een routeplanner in ons hoofd, die bij elke plaatsnaam die we horen meteen een kaartje tevoorschijn tovert? Ah, Den Burg, Texel. Oké Harry, we hebben je, over en uit.

Of is het als het kruisvoelen van voetballers en andere viriele mannensoorten? (Latijnse voetballers die een rode kaart krijgen lopen aan hun kruis voelend het veld af. Ik mag niet meer meedoen, maar m'n lul zit er gelukkig nog.) Dat we gewoon even weten dat al die plaatsen er nog zijn. Den Burg, Texel? In orde, die plaats bestaat. Neercanne, Limburg? Ah, dus dat hoort nog steeds bij Nederland.

Bij voetballers, maakt het uit of die uit een wereldstad, een middelgrote provincieplaats of een dorp komen? Zijn stadse spelers beter? Of juist dorpse? Of worden goeie spelers vanzelf stads en slechte vanzelf dorps, ongeacht waar ze opgroeiden, door de wet van de grote getallen?

NRC Handelsblad sprak maandag zijn ergernis uit over de misplaatste allures van bepaalde Feyenoord-spelers, die Beenhakker ertoe zouden hebben gebracht zijn ontslag in te dienen. 'Zo'n gewone jongen uit het gewone dorp Bennekom als Kees van Wonderen', schrijft Guus van Holland, 'die roept dat met dit Feyenoord meer triomfen behaald hadden moeten worden (. . .) dat was niet zo realistisch.'

'Zo'n aardige en gedreven jongen uit Brabant als Van Gastel, die zich (. . .) door de media laat aanpraten dat hij de evenknie is van Juan Véron, dat is toch triest.'

'Zo'n nuchtere en gelovige jongen uit de Kop van Overijssel als Konterman die zich gek heeft laten maken door een aanbod van Real Madrid, (. . .) dat is toch verontrustend.'

Bennekom, Brabant, de Kop van Overijssel. Het is net alsof die plaatsnamen er iets mee te maken hebben. Alsof het als die jongens uit Appelscha, Drenthe en de Onderbuik van Utrecht waren gekomen, allemaal heel anders was gelopen bij Feyenoord.

Het is het raadsel genaamd 'informatie'.

Wat het is weten we niet, we weten alleen dat we het moeten hebben. En die 'we' zijn wij zelf niet, het zijn onze hersenen. Een hond ruikt aan de rand van de boekenkast, een mens wil weten waar Harry vandaan komt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.