Ergens in zijn hoofd, daar ligt Wenst, voor altijd verankerd

‘Het gehucht Wenst wordt door de Stad alleen uit de ooghoeken waargenomen’, schrijft Allard Schröder. In ‘acht afzonderlijke geschiedenissen uit het jaar 1952’ schetst Schröder een fictief dorp in de veenkoloniën in Oost-Groningen....

Gezinus Boltz, uitdrager, is overgevoelig voor geuren. Als hij in de villa staat van Mathilde D***, wier levensloop in het verhaal ‘kleine legende’ wordt beschreven, raakt hij bedwelmd. ‘Verwarde beelden bestormden zijn geest, een half vergeten, altijd naamloos gebleven verlangen liet zich ineens heftig gelden.’ Eenmaal in zijn leven wil hij ‘iets belangrijks doen’ en te voet gaat hij naar Granada, om na een incident te eindigen in een gesticht ‘waar het altijd naar lysol rook’.

Schröders personages verlangen naar een nieuwe horizon, naar een leven dat niet onopgemerkt zal blijven. In prachtige zinnen schetst Schröder een portret van het naoorlogse Oost-Groningse platteland, waar het armoe troef was. Een gemeenschap afgesloten van de rest van de wereld, waaruit maar een enkeling weet te ontsnappen. De jonge, teerhartige Balther uit het subtiele verhaal ‘Heimans veld’ stapt op een dag bij twee mannen in een auto en verdwijnt ‘de wereld in’. Het ongewisse tegemoet.

Met zijn van weemoed doordrenkte overpeinzingen toont Schröder dat het gevoel van nietigheid van de mens universeel is – maar een daad stellen is misschien toch beter dan wegkwijnen van verveling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden