Er zit een luchtje aan de Theo Thijssenprijs

Er zit een naar luchtje aan de Theo Thijssenprijs, die kinderboekenschrijver Peter van Gestel vanmiddag krijgt voor zijn gehele oeuvre....

En dat is niet zomaar een uitgeverij, maar kinderboekenprijzenmonopolist Querido. Dit schrijvershuis presteerde het om sinds 1985 15 van de 21 Gouden Griffels, 15 van de 19 Woutertje Pieterse’s en 6 van de 7 Theo Thijssens in de wacht te slepen. Dat is ruim drie kwart van de belangrijke prijzen. Wie met deze wetenschap een jury samenstelt met een meerderheid van Querido-auteurs, is niet goed bij zijn hoofd.

Sinds ‘de Theo Thijssen’ in 1964 voor het eerst werd uitgereikt, toen nog als staatsprijs, is het gebruikelijk dat de jury in meerderheid uit onafhankelijke deskundigen bestaat: pedagogen, belezen leraren en wetenschappers. Zoals de Nijmeegse kinderboekenwetenschapper en oud Theo Thijssen-voorzitter Harry Bekkering het zegt: ‘Jammer dat door deze kwestie de integriteit van juryleden in het geding komt, maar ik kan me voorstellen dat buitenstaanders de neiging zullen hebben hier van incrowd te spreken.’

Heeft hier nu niemand bij het bestuur van de Stichting P.C. Hooft-prijs nagedacht over deze Querido-overdosis? ‘Geen seconde’, meldt Anton Korteweg, ambtelijk secretaris: ‘Judith Eiselin zit er in als voormalig kinderboekenrecensent van NRC Handelsblad. Imme Dros omdat ze de vorige keer won. Anne Provoost als Vlaamse kinderboekenschrijver. Bovendien willen we mensen maar één keer in de jury, en weigeren kandidaten soms. We vissen in een kleine vijver.’

Daarmee maakt het bestuur van de Stichting P.C. Hooftprijs zich er wel erg gemakkelijk vanaf. Als het al waar is dat er niet genoeg onafhankelijke deskundigen zijn, dan moeten ze maar vaker in de jury. Er is namelijk nóg een belangwekkende reden om prijzen voor schrijvers niet door schrijvers te laten uitreiken: bij het maken van kinderboeken komt meer kijken dan een knappe schrijfstijl.

Peter van Gestel is, net als de meeste andere smaakmakende hedendaagse Querido-auteurs, zo’n kunstenaar die het artistieke gehalte van zijn werk belangrijker acht dan wat kinderen van zijn boeken vinden. Lia Reedijk van de Utrechtse Kinderboekenwinkel omschrijft zijn lezersschare als ‘de echte boekenwurmen. Slimme meisjes die alles al gelezen hebben, komen uiteindelijk bij Peter van Gestels meesterwerk Winterijs uit.’

Is het kwalijk om wéér een auteur te bekronen uit deze kleine groep literaire schoonschrijvers die het alleen goed doet bij de meest ervaren lezers? Daar kun je over van mening verschillen. Maar doe het dan in elk geval met een breed georiënteerde jury die boven elke schijn van vooringenomenheid is verheven. Een Stichting P.C. Hooftprijs die laat merken zo weinig te weten van wat er in kinderboekenland aan de hands is, diskwalificeert zichzelf en daarmee haar prijs.

Hadden de bestuursleden maar verder gekeken dan hun hooggeleerde neuzen lang waren, dan zou de champagne Peter van Gestel vanmiddag beter hebben gesmaakt.

Pas echt feestelijk zou het zijn, als er bij de uitreiking van de belangrijkste kinderboekenprijs van Nederland ook iets anders werd geschonken dan wijn.

Limonade bijvoorbeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden