RecensieIn de tuin van het beest

En weer heeft Leïla Slimani een roman met compromisloze durf geschreven (vier sterren)

Na Een zachte hand is nu ook Slimani's debuutroman vertaald

Op ongeveer één kwart van de debuutroman In de tuin van het beest  (uit 2014, nu vertaald) van Leïla Slimani krijgt de lezer even respijt. De auteur laat zien dat haar hoofdpersoon Adèle ook tot tederheid in staat is. Dat ze kan genieten van de rust wanneer ze met haar gezin wakker wordt. Ze vertelt haar man Richard wat ze heeft gedroomd en knuffelt haar zoontje dat bij hen in bed is gekropen. Even later begint Adèle aan de keukentafel een ‘to-dolijst’ en niets lijkt haar op dat moment ‘dierbaarder dan het geruststellende geluid van het scheerapparaat’ dat uit de badkamer komt.

Deze ochtend en de goede voornemens van Adèle om zich aan haar gezin en haar werk als journalist te wijden duren maar kort. Niets kan haar vervulling geven. Afleiding zoekt ze in seks met zo veel mogelijk verschillende mannen. Zielloze, vaak dronken, soms gewelddadige seks waaraan ze alleen maar een schuldgevoel overhoudt.

In de tuin van het beest

Leïla Slimani

Uit het Frans vertaald door Gertrud Maes.

Nieuw Amsterdam; 174 pagina’s; € 19,99.

Waar die innerlijke leegte van Adèle  bloedmooi, hypochondrisch en zwaar anorectisch – vandaan komt, maakt Slimani niet helemaal duidelijk, en dat is een deel van de kracht van deze roman. Er zijn losse eindjes waardoor je in spanning blijft doorlezen maar waarover je ook blijft nadenken als de roman uit is. Uit flashbacks blijkt wel dat Adèles moeder niet de meest stabiele persoon is die je je kunt voorstellen. En natuurlijk wil je weten of Richard achter het bedrog komt, en wat hij gaat doen.

Leïla Slimani oogstte veel succes met haar tweede roman Een zachte hand: een slim geschreven verhaal over een kindermeisje dat probeert zich onmisbaar de maken voor een Parijs’ gezin uit de hogere middenklasse. Ook dat is een boek over iemand die zich leeg en niet op haar plaats voelt. Deze eerste roman, ook weer zorgvuldig vertaald door Gertrud Maes, heeft Slimani met dezelfde compromisloze durf geschreven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden